Μια σειρά από υλικό, σπάνιο και σημαντικό συναντώ καθημερινά στο διαδίκτυο. Τα video οδηγούν στον δημιουργό τους όπως αυτός εμφανίζεται και υπογράφει. Οι αναρτήσεις εδώ λειτουργούν πολλαπλασιαστικά και προφανώς με εκτίμηση στους δημιουργούς του υλικού που το βρήκαν, το επεξεργάστηκαν και το δημοσίευσαν. Η απόσυρση των video από τον δημιουργό τους προφανώς θα έχει το αντίκτυπο του και εδώ με κενή ανάρτηση. Καλή πλοήγηση.
Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου
Τρίτη 23 Αυγούστου 2016
Δευτέρα 22 Αυγούστου 2016
Ρωσία: Το πραξικόπημα κατά του Γκορμπατσόφ - 21 Αυγ 1991
Πέρασαν 25 χρόνια από τις 21 Αυγούστου του 1991,
όταν εκατοντάδες χιλιάδες Ρώσοι είχαν κατέβει για μία ακόμη νύχτα στους
δρόμους της Μόσχας και του Λένινγκραντ, θέλοντας να υπερασπιστούν τις,
περιορισμένες έστω, ελευθερίες της Περεστρόικα απέναντι
στο «πισωγύρισμα» των πραξικοπηματιών..
Οι συνωμότες επιχειρούσαν να ανατρέψουν τον, δημοφιλή την εποχή εκείνη, ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, εκμεταλλευόμενοι την απουσία του για ολιγοήμερες διακοπές στην Κριμαία.
Τελικά το πραξικόπημα δεν πέρασε, ο Γκορμπατσόφ επέστρεψε στη Μόσχα, αλλά τα γεγονότα του Αυγούστου δρομολογούσαν το τέλος της Σοβιετικής Ένωσης, το οποίο επισφραγίστηκε οριστικά τον Δεκέμβριο του 1991.
Σάββατο 23 Ιουλίου 2016
Πέμπτη 23 Ιουνίου 2016
Σαν σήμερα το 2005 έφυγε ο Μανόλης Αναγνωστάκης
Από τη συλλογή Η συνέχεια 2 (1956)
Μιλώ για τα τελευταία σαλπίσματα των νικημένων στρατιωτών
Για τα τελευταία κουρέλια από τα γιορτινά μας φορέματα
Για τα παιδιά μας που πουλάν τσιγάρα στους διαβάτες
Μιλώ για τα λουλούδια που μαραθήκανε στους τάφους και τα σαπίζει η βροχή
Για τα σπίτια που χάσκουνε δίχως παράθυρα σαν κρανία ξεδοντιασμένα
Για τα κορίτσια που ζητιανεύουνε δείχνοντας στα στήθια τις πληγές τους
Μιλώ για τις ξυπόλητες μάνες που σέρνονται στα χαλάσματα
Για τις φλεγόμενες πόλεις τα σωριασμένα κουφάρια στους δρόμους
Τους μαστροπούς ποιητές που τρέμουνε τις νύχτες στα κατώφλια
Μιλώ για τις ατέλειωτες νύχτες όταν το φως λιγοστεύει τα ξημερώματα
Για τα φορτωμένα καμιόνια και τους βηματισμούς στις υγρές πλάκες
Για τα προαύλια των φυλακών και για το δάκρυ των μελλοθανάτων.
Μα πιο πολύ μιλώ για τους ψαράδες
Π' αφήσανε τα δίχτυα τους και πήρανε τα βήματά Του
Κι όταν Αυτός κουράστηκε αυτοί δεν ξαποστάσαν
Κι όταν Αυτός τους πρόδωσε αυτοί δεν αρνηθήκαν
Κι όταν Αυτός δοξάστηκε αυτοί στρέψαν τα μάτια
Κι οι σύντροφοί τούς φτύνανε και τους σταυρώναν
Κι αυτοί, γαλήνιοι, το δρόμο παίρνουνε π' άκρη δεν έχει
Χωρίς το βλέμμα τους να σκοτεινιάσει ή να λυγίσει
Όρθιοι και μόνοι μες στη φοβερή ερημία του πλήθους.
* * * * * * * * * * * * * * *
Στίχοι: Μανώλης Αναγνωστάκης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Μιλώ για τα τελευταία σαλπίσματα των νικημένων στρατιωτών
Για τα τελευταία κουρέλια από τα γιορτινά μας φορέματα
Για τα παιδιά μας που πουλάν τσιγάρα στους διαβάτες
Μιλώ για τα λουλούδια που μαραθήκανε στους τάφους και τα σαπίζει η βροχή
Για τα σπίτια που χάσκουνε δίχως παράθυρα σαν κρανία ξεδοντιασμένα
Για τα κορίτσια που ζητιανεύουνε δείχνοντας στα στήθια τις πληγές τους
Μιλώ για τις ξυπόλητες μάνες που σέρνονται στα χαλάσματα
Για τις φλεγόμενες πόλεις τα σωριασμένα κουφάρια στους δρόμους
Τους μαστροπούς ποιητές που τρέμουνε τις νύχτες στα κατώφλια
Μιλώ για τις ατέλειωτες νύχτες όταν το φως λιγοστεύει τα ξημερώματα
Για τα φορτωμένα καμιόνια και τους βηματισμούς στις υγρές πλάκες
Για τα προαύλια των φυλακών και για το δάκρυ των μελλοθανάτων.
Μα πιο πολύ μιλώ για τους ψαράδες
Π' αφήσανε τα δίχτυα τους και πήρανε τα βήματά Του
Κι όταν Αυτός κουράστηκε αυτοί δεν ξαποστάσαν
Κι όταν Αυτός τους πρόδωσε αυτοί δεν αρνηθήκαν
Κι όταν Αυτός δοξάστηκε αυτοί στρέψαν τα μάτια
Κι οι σύντροφοί τούς φτύνανε και τους σταυρώναν
Κι αυτοί, γαλήνιοι, το δρόμο παίρνουνε π' άκρη δεν έχει
Χωρίς το βλέμμα τους να σκοτεινιάσει ή να λυγίσει
Όρθιοι και μόνοι μες στη φοβερή ερημία του πλήθους.
* * * * * * * * * * * * * * *
Στίχοι: Μανώλης Αναγνωστάκης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Τετάρτη 22 Ιουνίου 2016
«Το μεγάλο μας τσίρκο», πρεμιέρα σαν σήμερα στις 22 Ιουνίου 1973
Θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, που έγραψε ιστορία, όταν
ανέβηκε μεσούσης της δικτατορίας από τον θίασο Καρέζη – Καζάκου. Τη
μουσική και τα τραγούδια της παράστασης έγραψε ο Σταύρος Ξαρχάκος.
Το έργο διατρέχει, με σατυρικό, αλλά και δραματικό τρόπο, τη νεότερη
ελληνική ιστορία από την Τουρκοκρατία και τα χρόνια του Όθωνα έως τη
Μικρασιατική Καταστροφή και τη γερμανική Κατοχή.
Την παράσταση ανέλαβε να σκηνοθετήσει ο Κώστας Καζάκος με βοηθό τον Άρη
Δαβαράκη, τα σκηνικά και τα κοστούμια έφτιαξε ο Φαίδων Πατρικαλάκης. Τα
τραγούδια της παράστασης έγραψε ο Σταύρος Ξαρχάκος και τα ερμήνευε επί
σκηνής ο Νίκος Ξυλούρης. Η κίνηση και η θεατρική απόδοση της σκηνής του
Καραγκιόζη διδάχτηκε από τον Ευγένιο Σπαθάρη, ο οποίος διακόσμησε το
χώρο της εισόδου. Τους βασικούς ρόλους ερμήνευσαν ο Κώστας Καζάκος, η
Τζένη Καρέζη, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Νίκος Κούρος, ο Τίμος
Περλέγκας και ο Χρήστος Καλαβρούζος.
Η πρεμιέρα του έργου δόθηκε στις 22 Ιουνίου 1973 στο θέατρο «Αθήναιον» της οδού Πατησίων.
Οι παραστάσεις του διακόπηκαν βίαια από τη Χούντα, τον Οκτώβριο, λίγο
πριν από το Πολυτεχνείο. Η Τζένη Καρέζη και ο Κώστας Καζάκος
συνελήφθησαν και κρατήθηκαν στο ΕΑΤ-ΕΣΑ, ενώ συνελήφθησαν εκ νέου κατά
την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Οι παραστάσεις του έργου συνεχίστηκαν
μετά την αποφυλάκισή τους με μεγαλύτερη επιτυχία από τις 22 Δεκεμβρίου
1973. Αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση, στις 3 Αυγούστου 1974, το έργο
ξανανέβηκε με την προσθήκη των λογοκριμένων σκηνών κι ενός τραγουδιού
(«Το Πρόσκύνημα») στο φινάλε της παράστασης για τους νεκρούς του
Πολυτεχνείου.
Δευτέρα 13 Ιουνίου 2016
ΒΕΓΓΟΣ-ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΟ ΜΑΚΑΡΟΝΑΔΑΣ
Σάββατο 11 Ιουνίου 2016
Σαν σήμερα 11 Ιουνίου 1985 έφυγε η Σαπφώ Νοταρά
Σαπφώ Νοταρά.
Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Έρωτας στα χιόνια.
-Με λένε Σαπφώ Νοταρά και ζω σ' ένα δυάρι κάτω από την Ακρόπολη. Παντού παλιές εφημερίδες, παράξενα καπέλα και χιλιάδες παλιές τουαλέτες. Οι ντουλάπες είναι γεμάτες. Τα φορέματα μου, είναι γεμάτα από καψίματα τσιγάρων. Γέρασα, όμως τα χέρια μου παρέμειναν πανέμορφα. Άσπρα, λιγνά, αριστοκρατικά. Κάποια στιγμή συνειδητοποίησα πως δεν μπορώ να μάθω πια απ' έξω λόγια ρόλων. Τρόμαξα, εξαφανίστηκα. Καλλιέργησα με πείσμα την ερημιά μου σαν ένα φυτό εσωτερικού χώρου με ημίφως, άνυδρα και με μια σπαραχτική καρτερία.
Η Σαπφώ Νοταρά ζει και παραμένει ερωμένη στον καιρό, της οδού του
Μπλαμαντώ, τραγουδά Χατζιδάκι και σημειώνει τα στιχάκια του Jean-Paul
Sartre στα άσπρα χαρτάκια από τα Sante τσιγάρα της. Σαν σήμερα. Σαν
πάντα.
Παρασκευή 10 Ιουνίου 2016
«Έφυγε» ο ηθοποιός Γιάννης Μιχαλόπουλος
«Αυλαία» έπεσε για τον μεγάλο κωμικό ηθοποιό Γιάννη Μιχαλόπουλο, ο οποίος έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της Παρασκευής 10-6-2016 σε ηλικία 89 ετών.
Η χαρακτηριστική φωνή του και το πηγαίο κωμικό του ταλέντο καθιέρωσαν τον Γιάννη Μιχαλόπουλο και του «χάρισαν» ρόλους σε πολλές ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου αλλά και σε νεότερες τηλεοπτικές σειρές.
Στο μυαλό των περισσότερων ανθρώπων έχει, όμως, ταυτιστεί με την τηλεοπτική σειρά «Ορκιστείτε παρακαλώ», που μεσουράνησε από το 1982 έως το 1987.
Σάββατο 14 Μαΐου 2016
13 Μαΐου του 1982 φεύγει από τη ζωή η Δέσποινα Αχλαδιώτη, η κυρά της Ρω
Η κυρά της Ρω, ή κατά κόσμον Δέσποινα Αχλαδιώτη, ύψωνε κάθε μέρα για 34 (κατά άλλους για 40) χρόνια την ελληνική σημαία μια ανάσα από τα τουρκικά παράλια.
Η πρώτη φορά που η Δέσποινα Αχλαδιώτου ύψωσε τη σημαία ήταν το 1927, όταν ξύπνησε ένα πρωί και είδε στην κορυφή του νησιού να κυματίζει η τουρκική σημαία. Πήγε στο σπίτι, άνοιξε το σεντούκι, πήρε ένα λευκό σεντόνι και μια γαλάζια κουρτίνα και έραψε τη γαλανόλευκη. Κατέβασε με τον άντρα της την τουρκική, τοποθετώντας στη θέση της τη νέα σημαία.
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών, σε νοσοκομείο της Ρόδου, στις 13
Μαΐου του 1982. Η σορός της μεταφέρθηκε στην Ρω και ετάφη κάτω από τον
ιστό όπου ύψωνε τη σημαία.
Η Δέσποινα Αχλαδιώτη βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών (1975), το Πολεμικό Ναυτικό, τη Βουλή των Ελλήνων, το Δήμο Ρόδου, την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και άλλους φορείς. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έστειλε ναυτικό άγημα και αντιπροσωπεία του ΓΕΝ στο Καστελόριζο όπου, στις 23 Νοεμβρίου 1975, της απένειμε το μετάλλιο για την πολεμική περίοδο 1941-1944 για τις «προσφερθείσες εθνικές υπηρεσίες της», όπως ανέφερε η απόφαση του Υπουργού Άμυνας.
Η κυρά της Ρω, ή κατά
κόσμον Δέσποινα Αχλαδιώτη, ύψωνε κάθε μέρα για 34 (κατά άλλους για 40)
χρόνια την ελληνική σημαία μια ανάσα από τα τουρκικά παράλια. Πηγή: www.lifo.gr
13 Μαΐου του 1982 Πηγή: www.lifo.gr
Τετάρτη 11 Μαΐου 2016
Μητέρα Σας φιλώ, Σήμερα πάω για εκτέλεση
Στρέφω τα μάτια ....... και εστιάζω στα
στρατιωτικά καμιόνια που, σαν σήμερα στα 1944, μεταφέρουν ενενήντα δύο
κομμουνιστές, ανάμεσά τους δέκα γυναίκες, από το στρατόπεδο Χαϊδαρίου
στο σκοπευτήριο της Καισαριανής για να τους στήσουν μπροστά στο
απόσπασμα.
.......
Ενας απ' αυτούς γράφει στη φόδρα του μπερέ του τα
ύστατα λόγια προς τους δικούς του, την κόβει και την πετά στη συμβολή
Ιεράς Οδού και Κωνσταντινουπόλεως:
«10-5-44 Αγαπητή Μητέρα Σας φιλώ,
Χαιρε[τι]σμους.
Σήμερα πάω για εκτέλεση πέφτοντας για τον Ελ. ΛΑΟ.
Γλέζος Νίκος Παραμυθίας 40».
Εμβρόντητοι οι διαβάτες πηγαίνουν στη μάνα
του τη μακάβρια επιστολή.
Ζωντανό τον λογαριάζει εκείνη για μεγάλο διάστημα
έκτοτε. Αρνείται να δεχτεί το τρομερό μαντάτο. Περιμένει κρατώντας τη
φωτογραφία του στον σταθμό Λαρίσης αργότερα, να τον αναγνωρίσει μεταξύ
όσων επιστρέφουν απ' το Νταχάου και τ' άλλα κολαστήρια του Βορρά.
Πρόκειται για την Ανδρομάχη Ναυπλιώτου, δασκάλα από την Πάρο.
Οταν υπηρετούσε στ' Απεράθου της Νάξου συνδέθηκε με
τον νομικό και δημοσιογράφο Νίκο Γλέζο. Το 1922 γέννησε τον Μανώλη και
το '25 τον δεύτερο γιο της, που πήρε το όνομα του πατέρα του, ο οποίος
πέθανε πριν απ' τον τοκετό. Ο Νίκος ήταν «κοιλάρφανος» κατά πώς λένε στο
χωριό. Υστερα από χηρεία επτά ετών η Μάχη παντρεύτηκε τον δάσκαλο Νίκο
Δημητροκάλλη, που της χάρισε τον Γιώργο και τη Βασιλική.
Στα χρόνια της Κατοχής η οικογένεια ζει στην Αθήνα.
Τα μεγαλύτερα αγόρια εντάσσονται απ' την πρώτη στιγμή στην ΟΚΝΕ και
έπειτα στην ΕΠΟΝ. Δίνουν καθημερινά μάχες, συχνά ένοπλες, ενάντια στον
κατακτητή και τους συνεργάτες του, όπως χιλιάδες συνομήλικοί τους. Ο
Νίκος συλλαμβάνεται από γερμανοτσολιάδες τη Μεγάλη Πέμπτη 13 Απριλίου
1944 και βασανίζεται φρικτά. Μέχρι την τελευταία στιγμή εμψυχώνει τους
συντρόφους του. Τους πρέπει ένα κόκκινο στεφάνι στην Καισαριανή.
Τρίτη 10 Μαΐου 2016
Τρίτη 3 Μαΐου 2016
Κυριακή 1 Μαΐου 2016
Σάββατο 30 Απριλίου 2016
Πέμπτη 21 Απριλίου 2016
Σαν σήμερα 21 Απρ 1967
Η Αγία Κιουρά των εξορίστων της Λέρου.
Η Αγία Κιουρά αγιογραφήθηκε στα χρόνια '69-'70,
από τον Σαλονικιό Αντώνη Καραγιάννη
και τους Τάκη Τζανετέα και Κυριάκο Τσακίρη.
και τους Τάκη Τζανετέα και Κυριάκο Τσακίρη.
Κάποιοι φανατικοί της Εκκλησίας
έσπευσαν να ασβεστώσουν τις αγιογραφίες,
να κρύψουν τις δημιουργίες των τριών εξόριστων ζωγράφων.
Το γεγονός το αντιλήφθηκε χρόνια αργότερα
η Ελβετική Αρχαιολογική Σχολή,
με αποτέλεσμα να ξεσπάσει η οργή των αγωνιστών κατά της δικτατορίας,
οι οποίοι με μεγάλο αγώνα πέτυχαν την αποκατάσταση,
με χρηματοδότηση του ΥΠΠΟ.
φωτογραφίες (1999) πριν την αποκατάσταση
Ζάφειρας Παναγιώτης
Ζάφειρας Παναγιώτης
Τετάρτη 20 Απριλίου 2016
"Εφυγε" ο Γιάννης Βόγλης
Ετικέτες
# ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ,
# ΠΡΟΣΩΠΑ,
# ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ,
1968,
2012
Κυριακή 17 Απριλίου 2016
Σάββατο 16 Απριλίου 2016
Σαν 16 Απριλίου 1889 γεννήθηκε ο Τσάρλι Τσάπλιν
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)










