Τα Χρώματα Της Ίριδος (1975) - ΝΙΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΟΤΟΠΟΥΛΟΣ

Για το ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ

Σενάριο & Σκηνοθεσία: Νίκος Παναγιωτόπουλος

Μουσική: Σταμάτης Σπανουδάκης

Πρωταγωνιστές: Νικήτας Τσακίρογλου, Βαγγέλης Καζάν, 

Έλενα Κυρανά, Γιώργος Διαλεγμένος, 

Τάκης Βουλαλάς, Γιώργος Μοσχίδης

Αρνιέμαι - Παπακωνσταντίνου Βασίλης - 1975

Αρνιέμαι αρνιέμαι αρνιέμαι

να βλέπω πια το δρόμο μου κλειστό

αρνιέμαι να 'χω σκέψη που σωπαίνει

να περιμένει μάταια τον καιρό.

Δίσκος: Εχθρός λαός (1975

0

Μουσική : Mίκης Θεοδωράκης *** Στίχοι : Ιάκωβος Καμπανέλλης
Πρώτη εκτέλεση: Bασίλης Παπακωνσταντίνου

Μην ξεχνάς ΡΕ

ΦΟΡΟ ΤΙΜΗΣ ΣΤΑ ΘΥΜΑΤΑ

Η συγνώμη του Γερμανού Προέδρου στους Λιγκιάδες.

«Συγνώμη εν ονόματι όσων διέπραξαν τα εγκλήματα και των πολιτικών που μέχρι σήμερα δεν τα αναγνώρισαν».

Με αυτή τη φράση, ο Γερμανός πρόεδρος Γιόακιμ Γκάουκ, απευθύνθηκε προς τους κατοίκους του χωριού Λιγκιάδες στα Ιωάννινα, όπου πραγματοποιεί επίσκεψη, αποτίοντας φόρο τιμής στα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας.

http://www.ethnos.gr/

Τότε  η θηριωδία ήταν με ονοματεπώνυμο.

(Το έγραφε στην ούγια, που λένε)

Σήμερα είναι χωρίς στολή, με κουστούμια και χαμόγελα,

δολοφονούν ανώνυμα και από μακρυά,

απολύσεις, κλείσιμο επιχειρήσεων, διαθεσιμότητες, 

"αυτοκτόνησε" από κατάθλιψη (λένε) 

* * * * *

Μουσικό απόσπασμα από το θεατρικό έργο του Μήτσου Ευθυμιάδη: "Προστάτες", 

που ανέβηκε στο υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης το 1975, 

σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν.

Μουσική: Χρήστος Λεοντής

Στίχοι: Μήτσος Ευθυμιάδης

Τραγουδά ο Μανώλης Μητσιάς

Μια φορά κι έναν καιρό, στον τόπο τούτο το μικρό
ζούσαν κάτι φουκαράδες, οι ραγιάδες.
Κοτζαμπάσηδες πασάδες και σεβάσμιοι δεσποτάδες
κυβερνούσανε τη χώρα, καλή ώρα.

Τη δεκάτη ο τσιφλικάς, δώστου κόψιμο ο πασάς
κι υπαγόρευε το ράσο: «Σφάξε με αγά μ' ν' αγιάσω».
Κοτζαμπάσηδες πασάδες και σεβάσμιοι δεσποτάδες
κυβερνούσανε τη χώρα, καλή ώρα.

Κι έτσι οι τρεις από κοινού πίναν το αίμα του λαού
αφού τότε τσιφλικάδες ήσανε οι μπουρζουάδες.
Κοτζαμπάσηδες πασάδες και σεβάσμιοι δεσποτάδες
κυβερνούσανε τη χώρα, καλή ώρα.

Γ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ - Χ. ΑΛΕΞΙΟΥ - Λένγκω (Ελλάδα)

Από την εκπομπή της ΕΡΤ "Μουσική βραδυά" (1976) με τον Γιώργο Παπαστεφάνου.

Μουσική & στίχοι  Γ. Μαρκόπουλου. 

Το τραγούδι πρωτοκυκλοφόρησε στον δίσκο 'Ανεξάρτητα" (1975).

Στην κυρά μάνα μας μη δίνετε βοήθεια

ούτε μαγκούρα στο προσκέφαλο σιμά

γιατί θα δέρνει κάθε μέρα τα παιδιά της

κι όταν μιλάω θα με λέει αληταρά

κι αν δέρνει κάθε που γουστάρει τα παιδιά της

θα καταντήσουνε εμπόροι δουλικοί

τα νιάτα χάνονται στα βρόμικα σοκάκια

για να μετρήσουν με το μπόι τους τη γη

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω

πάψε να με κυβερνάς

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω

πάψε να με τυραννάς

Κι αν θέλω τώρα να ακούγεται η φωνή μου

με πιάνει τρόμος από ίσκιους μακρινούς

χρυσάφι μοιάζει η συντροφιά σου στη ζωή μου

κι η ομορφιά σου μου γιατρεύει τους καημούς

ρε μπάρμπα κάτσε να μας πεις μιά ιστορία

πως ήταν τότες η μανούλα μας παλιά

έπεφτε ξύλο σα γινόταν φασαρία

ή σας νανούριζε με χάδια και φιλιά

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω

μου σπαράζεις την καρδιά

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω

μου πληγώνεις τη χαρά

Κι ο μπάρμπας τότε σοβαρεύτηκε λιγάκι

τη κούτρα ξύνει και παράγγειλε καφέ

η μητέρα είπε ήταν ένα κοριτσάκι

που ορφανό μάζευε άνθη σε μπαξέ

τα άνθη στόλιζαν το αγέρωχο κεφάλι

μα όταν κοιμόταν πάλι πέφτανε στη γη

κι από τα λούλουδα που ο χάρος είχε βάλει

εμένα κράτησε να βλέπω τη ζωή

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω

μου΄χεις φάει τη ψυχή

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω

φίλοι θα βρεθούμε όλοι μαζί

Αυτή παιδιά μου ήταν τότες η μανούλα

ο κήπος ύστερα εγέμισε ληστές

το κοριτσάκι μας το ντύσανε γριούλα

κι απ΄τα κουρέλια του φαινότανε οι πληγές

κι αν μας χτυπάει με μανία και φωνάζει

τη βάζουν άλλοι με συμφέροντα πολλά

το όνειρο που φεύγει την τρομάζει

να αναζητάει μιά χαμένη ελευτεριά

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω μάνα

στο καμίνι της φωτιάς

Λένγκω, Λένγκω, Λένγκω μάνα

πες μας πάλι τί ζητάς