Μια σειρά από υλικό, σπάνιο και σημαντικό συναντώ καθημερινά στο διαδίκτυο. Τα video οδηγούν στον δημιουργό τους όπως αυτός εμφανίζεται και υπογράφει. Οι αναρτήσεις εδώ λειτουργούν πολλαπλασιαστικά και προφανώς με εκτίμηση στους δημιουργούς του υλικού που το βρήκαν, το επεξεργάστηκαν και το δημοσίευσαν. Η απόσυρση των video από τον δημιουργό τους προφανώς θα έχει το αντίκτυπο του και εδώ με κενή ανάρτηση. Καλή πλοήγηση.
Σε ηλικία 80 ετών έφυγε σήμερα από τη ζωή από ανακοπή καρδιάς
ο σπουδαίος Έλληνας ποιητής, στιχουργός και πεζογράφος Μάνος Ελευθερίου.
Είχε βραβευθεί από την Ακαδημία Αθηνών για τη συνολική προσφορά του στον χώρο των γραμμάτων.
«Είναι μια φυσική συνέπεια ο θάνατος. Το δραματικό είναι να φεύγουν νέοι άνθρωποι», έλεγε πρόσφατα ο ίδιος στην «Εφημερίδα των Συντακτών», σε μία από τις τελευταίες συνεντεύξεις του («Οποιος σηκώνει κεφάλι του το κόβουνε…», 24.03.2018) και πρόσθετε:
«Έχω μεγαλώσει. Εφτασα σε μια ηλικία που διασκεδάσεις, γάμοι,
βαφτίσια, στρατοδικεία όχι δικά μου φίλων μου, λογής λογής διαδηλώσεις,
έρωτες, πάθη, διαβάσματα, θέατρα, κινηματογράφοι όλα αυτά που συνθέτουν
τη ζωή ενός ανθρώπου μού φαίνονται τώρα σαν να έγιναν όλα μαζί χθες το
βράδυ. Συμπυκνώθηκε ο χρόνος».
Πέθανε σε ηλικία 91 ετών ο θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και ποιητής Βαγγέλης Γκούφας.
Ο Βαγγέλης Γκούφας έχει γράψει πολλά θεατρικά έργα, κινηματογραφικά
σενάρια, πρωτότυπα ραδιοφωνικά σκετς και παρλάτες, πολλές διασκευές για
τη τηλεόραση και στίχους πολλών τραγουδιών γνωστών συνθετών όπως των
Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Ξαρχάκου, Κουνάδη, Πλέσσα κ.ά., από τα οποία και
ξεχώρισαν το «Όνειρο δεμένο», «Χάθηκε το φεγγάρι», «Τα δάκρυά μου είναι
καυτά», «Το σύννεφο έφερε βροχή» κ.ά. Οι πρώτες του ραδιοφωνικές
συνεργασίες ήταν σε κείμενα της ραδιοφωνικής μακρόχρονης σειράς «Μικρή
πικρή μου αγάπη». Ανάμεσα στα θεατρικά του έργα ξεχωρίζουν τα
μονόπρακτα: «Το κρατητήριο», «Η επιστροφή του ευεργέτη», «Η οργή»,
«Μικρή παρένθεση», καθώς και τα «Μια πόρτα δραχμές 500», «Το έμπα και
έβγα του κόσμου», «Μη πατάτε τη χλόη» που συνέγραψε με τον Β.
Ανδρεόπουλο. Παράλληλα έγραψε και πολλές ποιητικές συλλογές.
Ο Βαγγέλης Γκούφας ήταν ο ιδρυτής του θεατρικού σχηματισμού «Δωδεκάτη
Αυλαία» και ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Σεναριογράφων Ελλάδος. Επίσης
είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και του Ελληνικού
Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου. Το 2006 η Ένωση Σεναριογράφων
Ελλάδος τον τίμησε ιδιαίτερα για τη συνολική πλούσια καλλιτεχνική του
προσφορά.
Έγινε συνώνυμο της αντίστασης, δεν ήταν Έλληνας, αλλά ο Ιρλανδός
επαναστάτης Μάικλ Κόλινς. Εθνικός ήρωας των Ιρλανδών, αγωνίστηκε κατά
των Βρετανών και σκοτώθηκε σε εμφύλια σύρραξη ...
Το 1962 ανέβηκε στην
Αθήνα το θεατρικό έργο του Ιρλανδού συγγραφέα και ποιητή Brendan
Beham, σε μετάφραση του Βασίλη Ρώτα και τραγουδήθηκε στην παράσταση
“Ένας Όμηρος” με μουσική του Μίκη Θεοδωράκη.
Το τραγούδι "Το γελαστό παιδί" θρηνούσε τον Ιρλανδό ήρωα Μαϊκλ Κόλινς. Το τραγούδι αγαπήθηκε και τραγουδήθηκε πολύ και συνδέθηκε με γεγονότα που συνέβησαν στην Ελλάδα (Λαμπράκης , Πολυτεχνείο κλπ)
...........(Η ελληνική εκδοχή των στίχων Οι αρχικοί στίχοι του 1961
έλεγαν “σκοτώσαν οι δικοί μας το Γελαστό Παιδί». Στη θεατρική παράσταση
Μαγική Πόλη που ανέβηκε το 1962, “οι δικοί μας” έγιναν “εχθροί” και
πλέον όλοι τραγουδούσαν “Σκοτώσαν οι εχθροί μας το γελαστό παιδί”. Στις
συναυλίες μετά την πτώση της Χούντας οι “εχθροί” έγιναν “φασίστες”.
Έτσι, η κάθε εποχή έχει το δικό της τραγούδι. Στην τελευταία εκδοχή
έγινε ένα από τα αγαπημένα τραγούδια της γενιάς του Πολυτεχνείου. Ίσως
γιατί το «γελαστό παιδί» της Ιρλανδίας αν ζούσε στην Ελλάδα, σίγουρα θα
ήταν ένας από τους εξεγερμένους νέους που αψήφησαν τη
χούντα....απόσπασμα από τη μηχανή του χρόνου) ViDEo ΤΟΥ 1974
Μιλώ για τα τελευταία σαλπίσματα των νικημένων στρατιωτών Για τα τελευταία κουρέλια από τα γιορτινά μας φορέματα Για τα παιδιά μας που πουλάν τσιγάρα στους διαβάτες Μιλώ για τα λουλούδια που μαραθήκανε στους τάφους και τα σαπίζει η βροχή Για τα σπίτια που χάσκουνε δίχως παράθυρα σαν κρανία ξεδοντιασμένα Για τα κορίτσια που ζητιανεύουνε δείχνοντας στα στήθια τις πληγές τους Μιλώ για τις ξυπόλητες μάνες που σέρνονται στα χαλάσματα Για τις φλεγόμενες πόλεις τα σωριασμένα κουφάρια στους δρόμους Τους μαστροπούς ποιητές που τρέμουνε τις νύχτες στα κατώφλια Μιλώ για τις ατέλειωτες νύχτες όταν το φως λιγοστεύει τα ξημερώματα Για τα φορτωμένα καμιόνια και τους βηματισμούς στις υγρές πλάκες Για τα προαύλια των φυλακών και για το δάκρυ των μελλοθανάτων. Μα πιο πολύ μιλώ για τους ψαράδες Π' αφήσανε τα δίχτυα τους και πήρανε τα βήματά Του Κι όταν Αυτός κουράστηκε αυτοί δεν ξαποστάσαν Κι όταν Αυτός τους πρόδωσε αυτοί δεν αρνηθήκαν Κι όταν Αυτός δοξάστηκε αυτοί στρέψαν τα μάτια Κι οι σύντροφοί τούς φτύνανε και τους σταυρώναν Κι αυτοί, γαλήνιοι, το δρόμο παίρνουνε π' άκρη δεν έχει Χωρίς το βλέμμα τους να σκοτεινιάσει ή να λυγίσει Όρθιοι και μόνοι μες στη φοβερή ερημία του πλήθους.
Τραγούδι: Η Παναγιά των κοιμητηρίων Στίχοι: Ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη Μουσική: Μιχάλης Τρανουδάκης
Περιλαμβάνεται στον δίσκο: Μ. Τρανουδάκης / Ο.Ελύτης "Η ποδηλάτισσα"
στίχοι:Κώστας Βίρβος μουσική:Χρήστος Λεοντής τραγούδι:Στέλιος Καζατζίδης-Μαρινέλλα και η χορωδία Κορίνθου αφήγηση:Δημήτρης Μυράτ
Το
πρώτο ολοκληρωμένο έργο του Χρήστου Λεοντή, σε στίχους Κώστα Βίρβου, με
θέμα το τρίπτυχο " Κατοχή-Αντίσταση- Απελευθέρωση ". Η λαϊκή ποίηση του Βίρβου είναι εμπνευσμένη απο την Κατοχή, την Αντίσταση και την Απελευθέρωση.
Ο στιχουργός γράφει κάποια τραγούδια το 1944, στην απομόνωση των
κρατητηρίων της οδού Ελπίδας 5, όπου οδηγείται μετά από βασανιστήρια,
επειδή ως μέλος της ΕΠΟΝ πιάνεται να γράφει στους τοίχους. Εκεί την
πρωτομαγιά της ίδιας χρονιάς, μαθαίνοντας για τους διακόσιους που
τουφέκισαν στην Καισαριανή γράφει τα: "Δεν θέλω να μου δέσετε τα μάτια"
και " ένας ξύλινος σταυρός".
Κάποια άλλα γράφονται αργότερα στο
βουνό. Η εισαγωγή της Καταχνιάς που λέει "κλαίνε θρηνούνε τα βουνά" είναι εμπνευσμένη από το αντάρτικο τραγούδι "βαριά στενάζουν τα βουνά".
Η Ηχογράφηση των τραγουδιών έγινε στο Λονδίνο το 1971, Ο Μίκης
Θεοδωράκης μαζί με την Μαρία Φαραντούρη τον Λάκη Καραλή και τη Μαρία
Δημητριάδη δημιούργησαν αυτό το υπέροχο άλμπουμ. Τα ονόματα των μουσικών που έπαιξαν και βοήθησαν στη δημιουργία αυτού του δίσκου είναι: *Ανδρέας Μιχαλάκης στο μπουζούκι *Carl Arnold στη κιθάρα *Rose Simpson στη κιθάρα *Λάκης Καραλής στη κιθάρα *Andy Preston στο μπάσο Και ο Μίκης Θεοδωράκης στο πιάνο και το τραγούδι !
Εις Σάμον
Όσοι το χάλκεον χέρι
Βαρύ του φόβου αισθάνονται
Ζυγόν δουλειάς ας εχωσι.
Θέλει αρετήν και τόλμην
Η ελευθέρια.
Αυτή (και ο μύθος κρύπτει
νουν αληθείας) επτέρωσε
τον Ίκαρον και αν έπεσεν
ο πτερωθείς κ'επνίγη
θαλασσωμένος.
Αφ'υψηλά όμως έπεσε
Και απέθανε ελεύθερος.
Αν γένης σφάγιον άτιμων
Ενός τυρράνου, νόμιζε
Φρικτόν τον τάφον.
