Για τα σημερινά 96α γενέθλια του Μίκη Θεοδωράκη (29 Ιουλίου 1925)

 Η δολοφονία του Μανώλη Χιώτη από την Χούντα 

Μαρτυρία Μίκη Θεοδωράκη

Απόσπασμα από την Μηχανή του Χρόνου: Το περιστατικό στις φυλακές του Ωρωπού, τον Μάρτιο του 1970 που ήταν φυλακισμένος ο Μίκης, μία μπάντα που παίζει τα τραγούδια του, ο Χιώτης, κι ο ξυλοδαρμός από την Χούντας. Το περιστατικό το επιβεβαιώνει και ο Αντώνης Κασίτας, ο συγγραφέας του βιβλίου για τον Μανώλη Χιώτη

ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ, σαν σήμερα 19 Σεπ 1970 αυτοπυρπολήθηκε στη Γένοβα

Ήταν 19 Σεπτεμβρίου 1970, ώρα 3 τη νύχτα, όταν έξω από την κεντρική πλατεία Ματεότι της Γένοβα, μπροστά από τα σκαλοπάτια του Μεγάρου των Δόγηδων, ο 22χρονος Κώστας Γεωργάκης τυλιγμένος στις φλόγες φώναζε ηρωικά: “Ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα – Κάτω η δικτατορία – Το έκανα για την Ελλάδα μου». Η ομάδα οδοκαθαριστών που καθάριζε την πλατεία Ματεότι βρέθηκε μπροστά σε μια εικόνα που αποτέλεσε την πρώτη «ανθρωποθυσία» απέναντι στο καθεστώς της χούντας στην Ελλάδα....




Βγήκε από το σπίτι και οδήγησε το 500αράκι Φιατάκι του, που είχε κολλημένη μια φωτογραφία του Ανδρέα Παπανδρέου στο παρμπρίζ του. Στο πορτ μπαγκάζ μετέφερε τρία μπουκάλια γεμάτα βενζίνη. Κατευθύνθηκε προς τα σκαλιά του Παλάτσο Ντουκάλε, στο οποίο στεγάζονταν τότε τα δικαστήρια της πόλης. Κάτω από τη μεγάλη στοά, άνοιξε τα μπουκάλια και έριξε τη βενζίνη στα ρούχα του. Μετά άναψε το σπίρτο. «Συγχώρεσε με γι’αυτό που έκανα και μην κλάψεις. Ο γιος σου δεν είναι ήρωας. Είναι άνθρωπος, όπως όλοι οι άλλοι, ίσως λίγο πιο φοβισμένος. Δεν θέλω να μπείτε σε κίνδυνο από τις πράξεις μου, αλλά δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά, παρά να σκέφτομαι και να ενεργώ σαν ελεύθερο άτομο», είχε γράψει στο τελευταίο γράμμα του....




Διαβάστε όλο το άρθρο:

Σαν σήμερα (1970) αυτοπυρπολήθηκε ο Κώστας Γεωργάκης

Σαν σήμερα τα ξημερώματα του 1970 

αυτοπυρπολήθηκε ο Κώστας Γεωργάκης, 

μορφή του αντιδικτατορικού αγώνα, 

διαμαρτυρόμενος για τη Χούντα στην Ελλάδα 

και προκάλεσε διεθνείς αντιδράσεις.

Ήταν φοιτητής γεωολογίας στην Ιταλία, όταν ανώνυμα αποκάλυψε ότι η δικτατορία είχε διεισδύσει σε ελληνικές ιταλικές οργανώσεις.

Φοβούμενος ότι θα αποκαλύπτονταν η ταυτότητά του, τυλίχτηκε στις φλόγες. Έτρεχε μπροστά από το δικαστικό μέγαρο και φώναζε «Ζήτω η Ελλάδα, κάτω η δικτατορία».

Οδοκαθαριστές τον βρήκαν στην πλατεία Ματεότι της Γένοβας, αλλά εκείνος δεν δέχτηκε την βοήθειά τους και «έφυγε» από τη ζωή έπειτα από λίγες ώρες.

Η θυσία του αγωνιστή αναγνωρίστηκε στη Μεταπολίτευση μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας.

«Συγχώρεσε με γι’αυτό που έκανα και μην κλάψεις. Ο γιος σου δεν είναι ήρωας. Είναι άνθρωπος, όπως όλοι οι άλλοι, ίσως λίγο πιο φοβισμένος. Δεν θέλω να μπείτε σε κίνδυνο από τις πράξεις μου, αλλά δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά, παρά να σκέφτομαι και να ενεργώ σαν ελεύθερο άτομο», είχε γράψει στο γράμμα του.

Μαρμάρινη πλάκα αφιερωμένη στην μνήμη του είναι τοποθετημένη στην πλατεία Ματεότι. «Η Ελλάδα θα σε θυμάται για πάντα»,  γράφει στα ιταλικά.

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 23 Αυγούστου του 1948 και ήταν μέλος της ΕΔΗΝ, εολαίας της Ένωσης Κέντρου. 

 http://www.efsyn.gr/

ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ - Είμαστε δυο - 1970

Απόσπασμα από ένα γαλλικό ντοκιμαντέρ του Ροβήρου Μανθούλη με τίτλο "Είμαστε δυο". Μια σύντομη περιγραφή της ταινίας : Τα τραγούδια της φυλακής, στο Παρίσι. Επιτέλους ελεύθερος ο Μίκης Θεοδωράκης από την φυλάκιση στον Ορωπό πετάει στο Παρίσι. Το ίδιο βράδυ μαζί με τον Ζορζ Μουστακί μεταφράζουν στα γαλλικά κάποια από τα τραγούδια που έγραψε ο Μίκης στον Ορωπό. Η κάμερα καταγράφει αυτές τις εξαιρετικές στιγμές των 2 καλλιτεχνών.

Το βίντεο είναι από δυο κομμάτια που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο.

Ροδόσταμο

Στην κινηματογραφική αυτοβιογραφία του Μίκη Θεοδωράκη, που σκηνοθέτησαν και επιμελήθηκαν ο Γιώργος και η Ηρώ Σουράκη, ο ίδιος ο συνθέτης διηγείται (2008)  από την περίοδο που πέρασε κρατούμενος στις φυλακές του Ωρωπού:


Ο Μ. Θεοδωράκης εξηγεί ότι το επισκεπτήριο ήταν μια φορά κάθε δυο μήνες, πολλές φορές συγγενείς και φίλοι των κρατουμένων προσέγγιζαν στο μόλο απέναντι από τις φυλακές προκειμένου να τους βλέπουν. 
Αλλά αυτό απαγορευόταν, πολλές φορές τους έπιαναν.

«Μια μέρα νομίζω ήταν Φλεβάρης, Μάρτης του '70, όλο το στρατόπεδο είμαστε μέσα, κοιμόμαστε όλοι, και κάποιος φρουρός (...) με ξύπνησε.
 "Κύριε Μίκη", μου λέει, "κάποιοι τραγουδάνε δικά σας τραγούδια". 
Βγήκα λοιπόν κι ήρθα εδώ. 
Φύσαγε λίγος αέρας και με τον αέρα ερχότανε το Ροδόσταμο. 
Ηταν μια παρέα τρεις - τέσσερις άντρες, μια γυναίκα και βάδιζαν αργά στο μόλο. 
Εγώ γνώρισα από το ύφος που τραγουδούσε, μου 'ρθε ότι είναι ο Χιώτης. 
Κατάλαβα, αλλά δεν ήμουνα βέβαιος. 
Αυτοί όμως βάδιζαν μ' ένα τρόπο επίσημο, θα 'λεγα.
Αργά, ιεροτελεστικά. 
Εβλεπαν προς εμάς και προχωρούσαν.
Σιγά - σιγά άρχισαν να ξυπνούν κι οι άλλοι κρατούμενοι και γέμισε εδώ όλο το συρματόπλεγμα απ' τους κρατούμενους. 
Και έφυγε ένας ενωματάρχης από το διοικητήριο και πήγε εκεί. 
Είδαμε ότι συνομιλούσαν μαζί, δεν τον έπιασαν το Χιώτη. 
Και τον άφησαν. 
Εφύγαμε κι εμείς. 
Την άλλη μέρα μαθαίνουμε από τον Τύπο ότι  
ο Μανώλης Χιώτης είχε πάει στον Ωρωπό, 
το απόγευμα, γύρισε στο σπίτι του στον Ωρωπό
και έπαθε καρδιακή προσβολή και πέθανε».

http://www1.rizospastis.gr 

Διότι δεν συνεμορφώθην προς τας υποδείξεις. (2)

Στην κινηματογραφική αυτοβιογραφία του Μίκη Θεοδωράκη, που σκηνοθέτησαν και επιμελήθηκαν ο Γιώργος και η Ηρώ Σουράκη, ο ίδιος ο συνθέτης διηγείται (2008) από την περίοδο που πέρασε κρατούμενος στις φυλακές του Ωρωπού:

«... Σαν εκπρόσωπος των κρατουμένων είχα πάει στο διοικητή και του είχα δώσει τις αιτήσεις όλων των κρατουμένων για τον "Ερυθρό Σταυρό". 
Η γραμμή της διοίκησης ήταν ότι ο καθένας έπρεπε να πάει μόνος του να κάνει την αίτηση, μήπως εκεί ο διοικητής μιλώντας του να τον καταφέρει να κάνει δήλωση. 
Εμείς θέλαμε να 'μαστε όλοι μαζί. 
Κι έτσι ο ανθυπασπιστής μπήκε μέσα και μου 'φερε όλο τον πάκο τις αιτήσεις και πάνω έγραφε "Επιστρέφονται, διότι δε συνεμορφώθη προς τις απαιτήσεις" 
Λοιπόν, είμαστε έτοιμοι να βγούμε έξω, αλλά τα μεγάφωνα είπαν ότι σήμερα απαγορεύεται η έξοδος.
Είχα λοιπόν μπροστά μου τους στίχους αυτούς, τον πρώτο στίχο γραμμένο από τον διοικητή, έγραψα το τραγουδάκι, "διότι δε συμμορφώθην προς τις απαιτήσεις, μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει μες το σύρμα περπατώ". 
Και το μεσημέρι, το βράδυ κατεβαίνουμε στο εστιατόριο, τους τραγούδησα το καινούριο τραγούδι και μάλιστα εμήνυσα στο διοικητή ότι έχει και πνευματικά δικαιώματα, γιατί ο πρώτος στίχος είναι δικός του»...

www1.rizospastis.gr