Σπάνιο ντοκουμέντο, με το Μάνο Χατζιδάκι να διευθύνει την ορχήστρα και
τον Ηλία Λιούγκο να ερμηνεύει το τραγούδι "Μανούλα μου" σε στίχους του
Ιάκωβου Καμπανέλλη. Στην πλάτη του Ηλία Λιούγκου, η κιθαρίστρια και
μόνιμη συνεργάτης του Μ. Χατζιδάκι τα τελευταία χρόνια της ζωής του,
Στέλλα Κυπραίου. Στο πιάνο ο νεαρός τότε, Νίκος Κυπουργός.
Το τραγούδι γράφηκε το 1959 για το θεατρικό έργο του Ι. Καμπανέλλη
"Παραμύθι χωρίς όνομα", ενώ στη συνέχεια ακούστηκε και στην "Οδό
Ονείρων" (1962) από τον Λάκη Παππά, με τη φωνή του οποίου ηχογραφήθηκε
για πρώτη φορά, μαζί με τα υπόλοιπα τραγούδια αυτής της παράστασης...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1994. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα 1994. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 18 Ιουνίου 2020
Σάββατο 15 Ιουνίου 2019
Τετάρτη 6 Μαρτίου 2019
Πέμπτη 15 Ιουνίου 2017
Κυριακή 6 Μαρτίου 2016
Ποτε την Κυριακή * Never on sunday 1960 * ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ
Σαν σήμερα 6 Μαρτίου 1994 "έφυγε" η Μελίνα Μερκούρη.
Πρωτότυπος Τίτλος:
ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ
Ξένος τίτλος:
JAMAIS LE DIMANCHE, NEVER ON SUNDAY
Σκηνοθέτης: DASSIN JULES
Βραβεία-Διακρίσεις:
ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ (ΟΣΚΑΡ)
ΗΠΑ 1960
ΟΣΚΑΡ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ
ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΚΑΝΝΩΝ
ΓΑΛΛΙΑ 1960
ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ
Δευτέρα 15 Ιουνίου 2015
Πέμπτη 6 Μαρτίου 2014
Είκοσι χρόνια χωρίς την ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ
Ιστορίες, φασαρίες, που 'σαστε, μωρέ παιδιά
Τι μου λένε, τι μου λένε, πως δεν είμαι πια Ρωμιά
Ήρθαν οι καραβανάδες και μου πήραν τα χαρτιά
Και μου φέραν τα μαντάτα πως δεν είμαι πια Ρωμιά
Μαμά μου, ήσουν φρόνιμη, το ξέρω εγώ καλά
Και ο μπαμπάς μου το 'λεγε πως ήσουνα Ρωμιά
Να βρισκόμουνα στην Τήνο και ν' ανάψω ένα κερί
Να μιλήσω, να δακρύσω, να ρωτήσω το γιατί
Πες μου, πες μου, Παναγιά μου, τι είναι τούτα τα στοιχειά
Που μας βάλανε στο γύψο και μας πήραν τα χαρτιά
Μαμά μου, ήσουν φρόνιμη, το ξέρω εγώ καλά
Και ο μπαμπάς μου το 'λεγε πως ήσουνα Ρωμιά
Αχ, ραγιάδες, γαλονάδες, Αμερικανών παδιά
Πώς το λέτε, πώς το λέτε, πως δεν είμαι εγώ Ρωμιά
Θα σας πάρουν το κεφάλι, θα 'ρθουν πίσω τα παιδιά
Θα μου δώσουν τα χαρτιά μου και θα ζήσω σα Ρωμιά
Η ιστορία τέλειωσε, τα ζώα στα κλουβιά
Η θάλασσα απέραντη κι εγώ πάλι Ρωμιά
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)