7-10-2020
Μια σειρά από υλικό, σπάνιο και σημαντικό συναντώ καθημερινά στο διαδίκτυο. Τα video οδηγούν στον δημιουργό τους όπως αυτός εμφανίζεται και υπογράφει. Οι αναρτήσεις εδώ λειτουργούν πολλαπλασιαστικά και προφανώς με εκτίμηση στους δημιουργούς του υλικού που το βρήκαν, το επεξεργάστηκαν και το δημοσίευσαν. Η απόσυρση των video από τον δημιουργό τους προφανώς θα έχει το αντίκτυπο του και εδώ με κενή ανάρτηση. Καλή πλοήγηση.
Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου
Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2020
ΜΑΓΔΑ ΦΥΣΣΑ
Πέμπτη 18 Ιουνίου 2020
Μάνος Χατζιδάκις: 23 /10 / 1925 - 15 / 1994
Σπάνιο ντοκουμέντο, με το Μάνο Χατζιδάκι να διευθύνει την ορχήστρα και
τον Ηλία Λιούγκο να ερμηνεύει το τραγούδι "Μανούλα μου" σε στίχους του
Ιάκωβου Καμπανέλλη. Στην πλάτη του Ηλία Λιούγκου, η κιθαρίστρια και
μόνιμη συνεργάτης του Μ. Χατζιδάκι τα τελευταία χρόνια της ζωής του,
Στέλλα Κυπραίου. Στο πιάνο ο νεαρός τότε, Νίκος Κυπουργός.
Το τραγούδι γράφηκε το 1959 για το θεατρικό έργο του Ι. Καμπανέλλη
"Παραμύθι χωρίς όνομα", ενώ στη συνέχεια ακούστηκε και στην "Οδό
Ονείρων" (1962) από τον Λάκη Παππά, με τη φωνή του οποίου ηχογραφήθηκε
για πρώτη φορά, μαζί με τα υπόλοιπα τραγούδια αυτής της παράστασης...
Σάββατο 30 Μαΐου 2020
Ο Μανώλης Γλέζος μιλάει για το κατέβασμα της ναζιστικής σημαίας από την Ακρόπολη * 30 Μαΐου 1941
30 Μαΐου 1941. Η Κρήτη πέφτει μετά από δέκα ημέρες ηρωικής μάχης κατά
των Γερμανών. Ο Χίτλερ βγαίνει στο Reichstag και διακηρρύτει πως η
Ευρώπη είναι ελεύθερη πλέον και δεν υπάρχει ούτε ένας εχθρός εναντίον
του Τρίτου Ράιχ. Δύο νεαρά αγόρια, στην Αθήνα, αποφασίζουν τότε να
δείξουν στον Χίτλερ ποιοι είναι. Ανεβαίνουν κρυφά στην Ακρόπολη, τη
νύχτα που οι Γερμανοί φρουροί γιορτάζουν για τη μεγάλη τους νίκη, και
«παίζοντας κορώνα - γράμματα τα δεκαεννιά τους χρόνια» κατεβάζουν την
πελώρια μεταξωτή ναζιστική σημαία που κυμάτιζε δεσποτικά πάνω από τον
λαό της Αθήνας. Τα δύο αυτά αγόρια ήταν ο Μανώλης Γλέζος και ο Λάκης
Σάντας. Η ηρωική τους πράξη ήταν η απαρχή της εθνικής μας αντίστασης.
Σάββατο 18 Απριλίου 2020
ALBERT EINSTEIN, Σαν Σήμερα.
Έφυγε σαν σήμερα 18 Απριλίου 1955
Όταν
ήταν μικρός, τίποτα δε φανέρωνε την ιδιοφυΐα του. Αντίθετα, οι γονείς
του πίστευαν πως ο καρπός της ένωσής τους ήταν ένα καθυστερημένο αγόρι,
και το δικαιολογούσαν αυτό από το γεγονός ότι άργησε πολύ να μιλήσει.
Με τα πρώτα του λόγια λέγεται πως
παραπονέθηκε ότι το γάλα του ήταν ζεστό και, όταν οι γονείς του
σοκαρισμένοι τον ρώτησαν γιατί δε μιλούσε τόσο καιρό, απάντησε: «επειδή
πριν όλα ήταν εντάξει»!
14 Μαρτίου 1879 - 18 Απριλίου 1955
Παρασκευή 17 Απριλίου 2020
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ
ΕΦΥΓΕ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, 17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2011
Εδώ στη ρωγμή του χρόνου
Κρύβομαι για να γλιτώσω,
απ' του Ηρώδη το μαχαίρι
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ
ΕΦΥΓΕ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, 17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2012
Θα κάνω στάση στη διπλή γραμμή του δρόμου
πόσο κοστίζει μια παράβαση του νόμου
Δευτέρα 30 Μαρτίου 2020
Παρασκευή 17 Ιανουαρίου 2020
Ο ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑ ΜΙΚΗ
1997 ΣΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ,
Ο ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ .
ΜΑΖΙ ΤΟΥ Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΑΝΟΥ ΚΑΙ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΛΕΟΝΑΡΔΟΥ
Τρίτη 31 Δεκεμβρίου 2019
Σάββατο 23 Νοεμβρίου 2019
ΚΙ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΓΥΡΩ ΜΕΡΑ - ΜΑΝΩΛΗΣ ΓΛΕΖΟΣ
Στίχοι: Μανώλης Γλέζος.
Ερμηνεία: Μπάμπης Τσέρτος
Μουσική: Βασίλης Νταλλής.
Το τραγούδι αυτό είναι από μία μουσική δημιουργία
του Βασίλη Νταλλή “Κι όλα ΄ναι γύρω μέρα”
Οι στίχοι είναι από την ποιητική του συλλογή
"ΣΤΑ ΚΥΚΛΑΔΟΝΗΣΙΑ Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΣΤΟ ΦΩΣ".
Κυριακή 17 Νοεμβρίου 2019
Διακομιδή του νεκρού μαθητή Διομήδη Κομνηνού
Εδώ Πολυτεχνείο – Του Βασίλη Ραφαηλίδη.
...................
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον Γιώργο, έναν καλοκάγαθο αστυφύλακα μιας κάποιας ηλικίας που έπαιρνε σύνταξη σε λίγο. Απ’ αυτόν μαθαίναμε στο κρατητήριο, όπου οι εφημερίδες απαγορεύονταν αυστηρά, τα σημαντικά διεθνή γεγονότα. Αυτός ήταν που μας πληροφόρησε για το θάνατο του Γκεβάρα, για τον οποίο, άλλωστε, με δυσκολία έκρυβε το θαυμασμό του. Φυσικά, όλα αυτά μας τα’λεγε εμπιστευτικά, σχεδόν συνωμοτικά.
...................
Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί η εξέγερση του Πολυτεχνείου ονομάστηκε έπος. Τούτη η αυθόρμητη παθητική αντίσταση στη χούντα έχει μάλλον έναν λυρικό παρά έναν επικό χαρακτήρα. Και η επέλαση των τανκς κατά των νεαρών αόπλων έχει περισσότερη σχέση με γκραν κινιόλ μέσα στη νύχτα παρά με έπος.
Το «έπος» δημιούργησε εντελώς κατά λάθος μια «ηρωίδα», τη Μαρία Δαμανάκη, της οποίας ο ηρωισμός συνίσταται στην εκφώνηση -από το ραδιόφωνο των φοιτητών- των συνθημάτων και των ανακοινώσεων της συντονιστικής επιτροπής.
Πάντως πολλοί είχαν την ευκαιρία να βάλουν υποψηφιότητα για πολιτικοί εκεί μέσα στο Πολυτεχνείο. Για τον Μίμη Ανδρουλάκη, τον Κώστα Λαλιώτη και τον Στέφανο Τζουμάκα, ηγετικά στελέχη της εξέγερσης, ο δρόμος προς τη Βουλή, την πολιτική σκηνή, το πολιτικό παρασκήνιο και την εν γένει ελληνική πολιτική αθλιότητα, ξεκινάει από κει.
Δεν πήγα ποτέ στο Πολυτεχνείο, ούτε μέσα ούτε έξω, ούτε τότε ούτε αργότερα.
Δεν πήρα ποτέ μέρος στις προσκοπικές τελετές και τις ηλίθιες πορείες κατά την ημέρα της «επετείου του Πολυτεχνείου» τούτο το μεγάλο συλλογικό άλλοθι για την ηθική ανεπάρκεια ενός ολόκληρου λαού. Πρόκειται για ένα πολύ βολικό άλλοθι, που το οικειοποιήθηκαν όσοι νοιώθουν την ανάγκη να ξεπλύνουν την ντροπή για την απέραντη δειλία τους επί έξι ολόκληρα χρόνια.
Ο αντιήρωας - Γιώργος Κηρύκου
..........
Ο Γιώργος Κηρύκου, ο άνθρωπος που φαίνεται να «καταπίνει» το στρατιωτικό άρμα όταν εισβάλλει στο Πολυτεχνείο και του οποίου ουδείς γνώριζε για πολλά χρόνια μετά τα γεγονότα του 1973 το όνομά του, επέζησε, συνελήφθη, βασανίστηκε, αποσύρθηκε, σιώπησε, επέλεξε, κάηκε ζωντανός στην καταστρεπτική φωτιά της Ικαρίας το 1993.
..........
Η στεντόρεια κραυγή «όχι αδέλφια, δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό» τη στιγμή που ανέμιζε την ελληνική σημαία σκαρφαλωμένος στην κεντρική πύλη του Πολυτεχνείου το μοναδικό άκουσμα της ύπαρξής του. Η πρώτη και η τελευταία «δήλωση» ως το απροσδόκητο τέλος…
..........
Τετάρτη 13 Νοεμβρίου 2019
ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1973 + ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΗ Νο 8
Ετικέτες
# ΙΣΤΟΡΙΑ,
# ΦΑΣΙΣΜΟΣ,
# ΧΟΥΝΤΑ-ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ,
1973,
1974
Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2019
Γιάννης Ρίτσος - 1 Μαΐου 1909 - 11 Νοεμβρίου 1990
Ο Ρίτσος μιλάει
για τη ΤΙΜΩΡΙΑ και τις ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)







