Φωτογράφοι της αντίστασης - ΝΙΚΟΣ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ

Ο Νίκος Στουρ­νά­ρας, λό­γω του πα­τέ­ρα του,

λο­γα­ρια­ζό­ταν στο Βό­λο, ο πα­λαιό­τε­ρος φω­το­γρά­φος.

Συγ­χρό­νως, μα­ζί με τον Ζη­μέ­ρη, 

δια­τη­ρού­σε ε­κεί­νη την ε­πο­χή,

το πιο γνω­στό και ε­ξε­λιγ­μέ­νο φω­το­γρα­φείο στη πό­λη.

Έχουμε φωτογραφίες μόνο από το έργο του,

πολλές από τις οποίες είναι επιχρωματισμένες.

 

 

Με αυ­τά τα δύο προ­σό­ντα και έ­να τρί­το,

αυ­τό του ε­ξαι­ρε­τι­κού φω­το­γρά­φου,

κα­τόρ­θω­σε να κερ­δί­σει την ε­μπι­στο­σύ­νη των κα­το­χι­κών αρ­χών.

Έφτα­σε στο ση­μείο να του α­να­θέ­τουν προς εμ­φά­νι­ση

φιλμ στρα­τιω­τι­κού πε­ριε­χο­μέ­νου.

Έτσι, στη διάρ­κεια της ε­πε­ξερ­γα­σίας,

κρα­τού­σε ο­ρι­σμέ­να α­ντί­γρα­φα, που πα­ρου­σία­ζαν εν­δια­φέ­ρον.

Και α­φού έ­μπι­στος, ε­ξα­σφά­λι­σε κά­ποια στιγ­μή και γρα­πτή ά­δεια

ό­τι, "ερ­γά­ζε­ται ως φω­το­γρά­φος

για λο­γα­ρια­σμό της γερ­μα­νι­κής Βέρ­μα­χτ".

Εί­χε, δη­λα­δή, πλή­ρη ε­λευ­θε­ρία κι­νή­σεων.

Φρό­ντι­σε λοι­πόν,

να δώ­σει σε έ­ναν α­μύη­το στη φω­το­γρα­φία Ε­ΛΑ­Σί­τη,

ό­ταν ε­κεί­νος έ­φυ­γε στο βου­νό τα ε­ξής:

Δύο φω­το­γρα­φι­κές μη­χα­νές,

πολ­λές γρα­πτές τε­χνι­κές συμ­βου­λές

και αρ­κε­τά φιλ­μ,

ώ­στε να α­πο­τυ­πώ­σει γε­γο­νό­τα και πρό­σω­πα

της α­ντάρ­τι­κης ζωής στο Πήλιο.
Με αυ­τόν τον τρό­πο ο Στουρ­νά­ρας

ε­ξα­σφά­λι­σε εκ των έ­σω,

ει­κό­νες α­πό τη στρα­τιω­τι­κή δρά­ση του Ε­ΛΑΣ, στο Πή­λιο.

Πέ­ραν αυ­τού, Νοέμ­βρη του 1943,

ό­ταν το α­ντάρ­τι­κο βρι­σκό­ταν στον υ­ψη­λό­τε­ρο βαθ­μό α­νά­πτυ­ξης,

 α­νέ­βη­κε και ί­διος προς φω­το­γρά­φη­ση.

http://tvxs.gr/news/ 
https://volosmagnisia.wordpress.com/ 
https://www.facebook.com/MagnesiaStoPerasmaTouChronou/ 

Φωτογράφοι της αντίσταση - ΣΠΥΡΟΣ ΜΕΛETΖΗΣ

Ο Σπύρος Μελετζής ήταν Έλληνας φωτογράφος,

γεννημένος στην Ίμβρο.

Θεωρείται ο κατ' εξοχήν φωτογράφος

της Εθνικής Αντίστασης 1940-1944.

Στην περίοδο της γερμανικής κατοχής, 

 ο φακός του κατέγραψε την Αντίσταση του ελληνικού λαού.

 Θυμάται ο ίδιος:
« Εγώ ήμουν ένας καλλιτέχνης φωτογράφος

που τότε δεν είχα συνειδητοποιήσει

ότι θα “έγραφα” με το φακό μου ιστορία.

«Νομίζω ότι ο Τιτάνιος αγώνας

που έκανε ο Ελληνικός λαός  για τη λευτεριά του,

βρήκε ανταπόκριση από το φακό μου.

Γράφαμε ο καθένας με τον τρόπο του, 

 μια ιστορία συγκλονιστική του καιρού μας…»

ΚΑΤΑΧΝΙΑ, ΧΡΙΣΤΟΣ ΛΕΟΝΤΗΣ, 1944, 1964

στίχοι: Κώστας Βίρβος
μουσική: Χρήστος Λεοντής
τραγούδι: Στέλιος Καζατζίδης-Μαρινέλλα και η χορωδία Κορίνθου
αφήγηση: Δημήτρης Μυράτ



Το πρώτο ολοκληρωμένο έργο του Χρήστου Λεοντή, σε στίχους Κώστα Βίρβου, με θέμα το τρίπτυχο " Κατοχή-Αντίσταση- Απελευθέρωση ".
Η λαϊκή ποίηση του Βίρβου είναι εμπνευσμένη απο την Κατοχή, την Αντίσταση και την Απελευθέρωση.

   Ο στιχουργός γράφει κάποια τραγούδια το 1944, στην απομόνωση των κρατητηρίων της οδού Ελπίδας 5, όπου οδηγείται μετά από βασανιστήρια, επειδή ως μέλος της ΕΠΟΝ πιάνεται να γράφει στους τοίχους.       
  Εκεί την πρωτομαγιά της ίδιας χρονιάς, μαθαίνοντας για τους διακόσιους που τουφέκισαν στην Καισαριανή γράφει τα: "Δεν θέλω να μου δέσετε τα μάτια" και " ένας ξύλινος σταυρός".

   Κάποια άλλα γράφονται αργότερα στο βουνό. 
  Η εισαγωγή της Καταχνιάς που λέει "κλαίνε θρηνούνε τα βουνά" είναι εμπνευσμένη από το αντάρτικο τραγούδι "βαριά στενάζουν τα βουνά".

1964, Η έκδοση του έργου σε βινύλιο.

Φωτογράφοι της αντίστασης - ΒΟΥΛΑ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ 1898-1990

  Η Βούλα Παπαϊωάννου μυήθηκε στην τέχνη της φωτογραφίας στα μισά της δεκαετίας του 1930 ασκούμενη κατ’ αρχάς με επιτυχία σε λήψεις τοπίου, μνημείων και αρχαιολογικών εκθεμάτων.

   Στροφή στην πορεία του έργου της αποτέλεσε η κήρυξη του πολέμου του '40 και ιδιαίτερα τα δεινά του άμαχου πληθυσμού της Αθήνας, κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής, που ενεργοποίησαν την κοινωνική συνείδηση της φωτογράφου. Έγινε μάρτυρας στον αποχαιρετισμό των στρατευμένων, στις ετοιμασίες της πόλης για την αντιμετώπιση των εκτάκτων αναγκών και στη φροντίδα των πρώτων τραυματιών. Όταν η πείνα έπληξε την πρωτεύουσα, κατήγγειλε τη φρίκη του πολέμου με τις συγκλονιστικές μορφές των αποσκελετωμένων παιδιών.

  Μετά την Απελευθέρωση ως υπεύθυνη του φωτογραφικού τμήματος της UNRRA (United Nations Relief and Rehabilitation Administration) περιηγήθηκε τη ρημαγμένη ελληνική ύπαιθρο και κατέγραψε τις δύσκολες συνθήκες επιβίωσης των κατοίκων της. Ξεφεύγοντας συχνά από τις εντολές της υπηρεσίας της, απαθανάτισε προσωπικές ιστορίες και φυσιογνωμίες απλών ανθρώπων που παραπέμπουν μάλλον στην αξιοπρέπεια παρά στην εξαθλίωση.

 Περισσότερα * www.benaki.gr

Το αρχείο της το δώρισε στο μουσείο Μπενάκη το 1976. 

Πέθανε στην Αθήνα το 1990. 

ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΣΠΥΡΟ ΖΑΓΟΡΑΙΟ - 2014

Απονομή Νόμπελ στον Ελύτη, 18 Οκτωβρίου του 1978

Εικόνες ... - Σαββόπουλος

Απελευθέρωση της Αθήνας * 12- Οκτ 1944

Σε αντίθεση με τις περισσότερες Ευρωπαικές χώρες

 όπου υπήρξε μαζική άνευ δίκης τιμωρία των δοσίλογων, 

στην Αθήνα επικράτησε τάξη και ησυχία.

 Όπως πιστοποιεί και έγγραφο 

της βρετανικής Force 133 τη νύχτα της 12ης Οκτωβρίου:  

“Απόλυτη ησυχία παντού. Καμία ταραχή και οι δρόμοι σχεδόν άδειοι. 

Ο ΕΛΑΣ και άλλα όργανα περιπολούν με τάξη

Δολοφονία του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα

Εδώ θα μείνει για πάντα

το ζεστό το πέρασμά σου

φωτιά που ανάβει η ματιά σου

Κομαντάντε Τσε Γκεβάρα

 9 Οκτωβρίου   1967

Δολοφονία του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα

Μετέωρα 1961

Σπανιες Ασπρομαυρες φωτογραφιες απο Ελλαδα