Σαν Σήμερα το 1982 έφυγε ο Μάνος Λοϊζος

Ο Μάνος Λοΐζος 

ήταν ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Έλληνες συνθέτες. 

Γεννήθηκε στις 22 Οκτωβρίου του 1937 στην Αλεξάνδρεια 

και πέθανε σε νοσοκομείο στη Μόσχα, στις 17 Σεπτεμβρίου 1982.

ΧΙΛΗ - 11 Σεπτεμβρίου 1973

Φωτογραφίες των θυμάτων της δικτατορίας μπροστά στο Προεδρικό Μέγαρο της Χιλής, στο Σαντιάγο. Στις 11 Σεπτεμβρίου συμπλήρωθηκαν  42 χρόνια από το πραξικόπημα που ανέτρεψε τον δημοκρατικά εκλεγμένο Πρόεδρο της Χιλής, Σαλβαντόρ Αλιέντε και εγκαθίδρυσε την 17χρονη στρατιωτική δικτατορία του Αουγκούστο Πινοσέτ.

http://www.naftemporiki.gr/

" Εφυγε " η Βούλα Ζουμπουλάκη

   Σε ηλικία 91 χρόνων «έφυγε» από τη ζωή το βράδυ της Δευτέρας η ηθοποιός Βούλα Ζουμπουλάκη. Η κηδεία της θα γίνει την Παρασκευή 11 Σεπτέμβρη, από το Α' Νεκροταφείο, στις 16.00.

Γεννημένη στο Κάιρο της Αιγύπτου στις 24 Σεπτέμβρη του 1924, η Βούλα Ζουμπουλάκη σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, στη Σχολή Μονωδίας του Εθνικού Ωδείου και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
   Μαθήτρια ακόμα της σχολής του Εθνικού γνώρισε τον Δημήτρη Μυράτ, με τον οποίο παντρεύτηκε στο Κάιρο το 1951. Η Μαρτίριο από το «Σπίτι της Μπερνάντα Αλμπα» ήταν ο πρώτος της σημαντικός ρόλος, στο Θέατρο Κοτοπούλη, σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή. Στο ίδιο θέατρο, διευθυντής του οποίου ήταν ο Δημήτρης Μυράτ, συνέχισε με παραστάσεις όπως «Φαύλος κύκλος» του Ψαθά, «Μάκβεθ» του Σαίξπηρ, «Επτά χρόνια φαγούρα» του Αξελροντ, «Η δικηγορίνα» του Βενέιγ, «Λυσσασμένη γάτα» του Τ. Ουίλιαμς κ.ά. Μαζί με τον Δημήτρη Μυράτ πρωταγωνίστησε για πολλά χρόνια σε ένα πλούσιο κλασικό ρεπερτόριο στη σκηνή του Θεάτρου Αθηνών, στην οδό Βουκουρεστίου.
Εκτός από τη «Στέλλα» (1955), όπου ερμήνευσε το ρόλο της Αννέτας, η Βούλα Ζουμπουλάκη συμμετείχε επίσης στις ταινίες: «Μόνο για μια νύχτα» (1958), «Καραγκιόζης, ο αδικημένος της ζωής» (1959), «Είμαι αθώος» (1960), «Η Αθήνα τη νύχτα» (1962) (όπου έχουν καταγραφεί σε φιλμ σκηνές από τη θρυλική παράστασή της «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε»), «Ιλιγγος» (1963), «Διωγμός» (1964), «Οχι, κύριε Τζόνσον» (1965), «Σύντομο διάλειμμα» (1966) και η τελευταία ταινία της, «Οι Αθηναίοι» (1990) του Γιάννη Αλεξάκη, για την οποία απέσπασε το Κρατικό Βραβείο Ποιότητας στην κατηγορία Β' Γυναικείου Ρόλου.
  Τιμήθηκε με το Α' Βραβείο Φεστιβάλ Λισαβόνας (1964), Α' Επαθλο «Μ. Κοτοπούλη» (καλύτερης ηθοποιού) το 1961, Β' Επαθλο «Μ. Κοτοπούλη» το 1965, Α' Βραβείο Ηθοποιίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (1966) και επίσης το 1966 της απενεμήθη ο Χρυσός Σταυρός Ευποιίας.

http://www.rizospastis.gr/ 

«Έφυγε» Ομάρ Σαρίφ

«Έφυγε» ο θρυλικός Δόκτωρ Ζιβάγκο σε ηλικία 83 ετών.

Εμβληματικοί ρόλοι, διακρίσεις, υποψηφιότητα για Οσκαρ, καταχρήσεις και έρωτες σημάδεψαν την πολυτάραχη ζωή του Αιγύπτιου ηθοποιού

 

Χτυπημένος από τη νόσο Αλτσχάιμερ, ο ηθοποιός που συνδέθηκε με εμβληματικούς ρόλους σε κλασικές ταινίες, όπως ο «Λώρενς της Αραβίας», ο «Δόκτωρ Ζιβάγκο» και «Ένα Αστείο Κορίτσι»

Ο Ομάρ Σαρίφ - το πραγματικό όνομά του ήταν Μισέλ Ντεμίτρι Χαλούμπ- γεννήθηκε στις 10 Απριλίου 1932, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Το 1953, ο Σαρίφ ξεκίνησε την καριέρα του σε μία αιγυπτιακή ταινία, με τίτλο «Ο Φλογερός Ήλιος» ή «Μάχη στην Κοιλάδα». Ακολούθησαν πολυάριθμες αιγυπτιακές παραγωγές. Πρωταγωνίστησε στο πλάι της πρώην συζύγου του, Φατέν Χαμαμά, σε αρκετές ρομαντικές ταινίες. Ανάμεσα στις ταινίες της φιλμογραφίας του περιλαμβάνονται: «Οι Καλύτερες μας Μέρες» (1955), «Δεν Κοιμάμαι» (1958), «Η Κυρία του Κάστρου» (1959) και η διασκευή της Άννα Καρένινα με τίτλο «Ο Ποταμός της Αγάπης» (1961).

Η πρώτη αγγλόφωνη ταινία του Σαρίφ ήταν ο «Λώρενς της Αραβίας» το 1962 όπου υποδύθηκε τον Σαρίφ Άλι. Η ερμηνεία του αυτή του εξασφάλισε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου, μια Χρυσή Σφαίρα Β’ Ανδρικής Ερμηνείας σε Κινηματογραφική Ταινία

Ο Σαρίφ επίσης υποδύθηκε τον ομώνυμο ρόλο στην ταινία του 1965 «Δόκτωρ Ζιβάγκο» του σκηνοθέτη Ντέιβιντ Λην.

Το 2003 έκανε την επάνοδό του  στη διασκευή του μυθιστορήματος «Ο Κύριος Ιμπραήμ και τα Λουλούδια του Κορανίου». Για την ερμηνεία του βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας και με Βραβείο Σεζάρ.

Το Νοέμβριο του 2005 τιμήθηκε με μετάλλιο από την UNESCO ως αναγνώριση της αξιοπρόσεκτης προσφοράς του στην ποικιλότητα του παγκόσμιου κινηματογράφου και του πολιτισμού.

ΠΗΓΗ 

21 Χρόνια χωρίς τον Μάνο Χατζιδάκι - Φωτογραφίες

30-5-1941-Γλέζος και Σάντας κατεβάζουν τη σβάστικα από την Ακρόπολη

από φωτογραφίσεις μου.

ΑΘΗΝΑ - Θησείο, 1969

Αστεροσκοπείο, Ναός Ηφαίστου, Θησείο, 1969

4.000 Click@MAY 25, 2015

Δημοτικό σχολείο 19xx

Ο συνθέτης Βασίλης Δημητρίου

Έφυγε στις 28 Απριλίου 2014 

ο συνθέτης Βασίλης Δημητρίου.

Ένα μικρό μουσικό αφιέρωμα 

* * * * * * * * * * * * * * * *

Ω τι κόσμος μπαμπά - Βασίλης Δημητρίου - Γιάννης Καλατζής - 1974    

            
 

- - - - - - -

Ερωτικό - Βασίλης Δημητρίου - Σοφία Αλιμπέρτη - 1974

- - - - - - -

Η αγάπη άργησε μια μέρα

- - - - - - - 

Το βαλς της μνήμης

- - - - - - -

Βαρκαρόλα

 

 

Εφυγε και η ηθοποιός Λίλλη Παπαγιάννη

Μία από τις πιο αγαπημένες ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου, 

έφυγε σήμερα από τη ζωή η ηθοποιός Λίλλη Παπαγιάννη, 

σε ηλικία 80 ετών.

Eίχε σπουδάσει στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης, 

με πρώτο της θεατρικό έργο, τον «Πλούτο» του Αριστοφάνη το 1957. 

Την ίδια χρονιά γνώρισε και παντρεύτηκε με τον ηθοποιό Ανδρέα Φιλιππίδη. 

Μαζί συγκρότησαν θίασο ως το 1965. 

Στη συνέχεια και ως το 1969 συνεργάστηκε με το ΚΘΒΕ 

σε παραστάσεις, ενώ από το 1982 ως το 1988 έπαιξε στο Εθνικό Θέατρο.

Η Λίλλη Παπαγιάννη εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο το 1959 

στο έργο «Νταντά με το ζόρι». 

Ξεχώρισε όμως, μέσα από ρόλους σε ταινίες όπως

 «Δεσποινίς διευθυντής», «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα»,

 «Η χαρτοπαίχτρα», «Μια τρελή τρελή οικογένεια».

Σαν σήμερα το 1992, έφυγε ο Νίκος Γκάτσος.

Κεμάλ
Στίχοι: Νίκος Γκάτσος.
Μουσική και αφήγηση : Μάνος Χατζιδάκις.
Εκτέλεση Αλίκη Καγιαλόγλου
Δίσκος: "Αντικατοπτρισμοί", 1993

 

Σαν σήμερα έφυγε ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ - 1990

Εγώ ο ξένος - Στράτος Διονυσίου

 

TΟ ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ - 1977

Με αφορμή την συναυλία του ΣΑΚΗ  ΡΟΥΒΑ 

στη Νέα Σμύρνη  με το ΑΞΙΟΝ  ΕΣΤΙ 

για τα 90 χρόνια του Μίκη Θεοδωράκη

μια ιστορική εκτέλεση του 1977 από την ΕΡΤ

Σαν σήμερα το 2011 Εφυγε ο ΘΑΝ. ΒΕΓΓΟΣ

Ο  ΘΑΝΑΣΗΣ  ΒΕΓΓΟΣ  δεν ήταν μόνο κωμικός ηθοποιός όπως τον βλέπουμε στις ασπρόμαυρες ταινίες στην  TV,.

ΔΕΙΤΕ τον Θανάση Βέγγο στο παρακάτω απόσπασμα "Η Ελλάδα Πεθαίνει" από την ταινία «Το βλέμμα του Οδυσσέα» του Θεόδωρου Αγγελόπουλου (1995)

Η Ελλάδα πεθαίνει.

Πεθαίνουμε σα λαός.

Κάναμε τον κύκλο μας, δεν ξέρω πόσες χιλιάδες χρόνια, ανάμεσα σε σπασμένες πέτρες και αγάλματα.

Και πεθαίνουμε....

Αλλά αν είναι να πεθάνει η Ελλάδα, να πεθάνει γρήγορα.

Γιατί η αγωνία κρατάει πολύ και κάνει πολύ θόρυβο.

Εφυγε σαν σήμερα ο Αλέκος Παναγούλης, 1976

Εφυγε σαν σήμερα την πρωτομαγιά του 1976 σε ηλικία 36 ετώνο Αλέκος Παναγούλης κατόπιν τροχαίου ατυχήματος στην λεωφόρο Βουλιαγμένης (το αυτοκίνητό του πήγε και έπεσε σε υπόγειο κατάστημα επί της λεωφόρου κάθετα στην πορεία), λίγες μέρες πριν την αποκάλυψη των φακέλων σχετικά με τα όργανα ασφαλείας της Χούντας (Φάκελος ΕΣΑ). Η αποκάλυψη των φακέλων, που δεν έλαβε χώρα ποτέ, λέγεται ότι περιείχε αδιαμφισβήτητες αποδείξεις εις βάρος ορισμένων πολιτικών που συνεργάστηκαν με την χούντα. Κατά πολλούς, το τροχαίο ατύχημα είχε στηθεί για να θέσει τον Αλέξανδρο Παναγούλη εκτός μάχης και να εξαφανίσει τις αποδείξεις που είχε υπό την κατοχή του. Δεν έχει παρουσιαστεί ωστόσο μέχρι σήμερα κανένα τεκμήριο για όλες αυτές τις εικασίες.

Ο Αλέξανδρος Παναγούλης γεννήθηκε στην Γλυφάδα. Δευτερότοκος γιος της Αθηνάς Κακαβούλη (1908-1991) και του Βασιλείου Παναγούλη, αξιωματικού του στρατού ξηράς. Αδερφός του Γεωργίου Παναγούλη, θύματος του καθεστώτος των Συνταγματαρχών, και του Ευσταθίου Παναγούλη, μετέπειτα πολιτικού άνδρα.

Ο Αλέξανδρος Παναγούλης συμμετείχε ενεργά στον αγώνα για την επαναφορά της δημοκρατίας και εναντίον του στρατιωτικού καθεστώτος του Γ. Παπαδόπουλου (1967-1974). Λιποτάκτησε από το στράτευμα και ίδρυσε την οργάνωση Εθνική Αντίσταση. Μαζί με στενούς του συνεργάτες σχεδιάζει την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Παπαδόπουλου την 13η Αυγούστου 1968 κοντά στη Βάρκιζα. Αποτυγχάνει και συλλαμβάνεται. 
Μετά από μερόνυχτα συνεχούς βασανισμού, οδηγείται ημιθανής στο νοσοκομείο και κατόπιν δικάζεται από το Στρατοδικείο στις 3 Νοεμβρίου 1968 και καταδικάζεται δις εις θάνατον, μαζί με άλλα μέλη της Εθνικής Αντίστασης, στις 17 Νοεμβρίου 1968. Μεταφέρεται στην Αίγινα για την εκτέλεση η οποία όμως ματαιώθηκε χάρη στις πιέσεις της διεθνούς κοινότητας και αφού προσπάθησαν να πείσουν τον Παναγούλη να υπογράψει για να του δοθεί χάρη. Στις 25 Νοεμβρίου 1968 ο Παναγούλης μεταφέρθηκε από την Αίγινα στις Στρατιωτικές Φυλακές του Μπογιατίου (Σ.Φ.Μ.), όπου και του επιβλήθηκε η "ποινή του εντοιχισμού" όπως λέει ο ίδιος.  Από εκεί δραπετεύει στις 5 Ιουνίου 1969, συλλαμβάνεται όμως εκ νέου και οδηγείται προσωρινά στο στρατόπεδο στου Γουδή για να μεταφερθεί μετά από ένα μήνα και πάλι στις φυλακές Μπογιατίου. Εκεί τον περιμένει η απομόνωση σε κελί που το έφτιαξαν ειδικά για τον Παναγούλη και ήταν σαν αντίγραφο τάφου. Επιχειρεί να δραπετεύσει αρκετές φορές ανεπιτυχώς. Γράφει ποιήματα ως διέξοδο. Συνεχίζει να γράφει ακόμα και όταν του κατάσχουν κάθε γραφική ύλη χρησιμοποιώντας για μελάνι το αίμα του και για χαρτί τους τοίχους του κελιού-τάφου του.
Ο Α. Παναγούλης σύμφωνα με ορισμένους αρνείται την πρόταση απονομής χάριτος που του προσέφερε η χούντα. Τον Αύγουστο του 1973 – μετά από τεσσεράμισι σχεδόν χρόνια φυλάκισης – απελευθερώθηκε βάση της γενικής αμνηστίας που απένειμε το καθεστώς των συνταγματαρχών στους πολιτικούς κρατούμενους, κατόπιν της αποτυχημένης προσπάθειας του Γ. Παπαδόπουλου να φιλελευθεροποιήσει το καθεστώς του. Αυτοεξορίζεται εκ νέου, αυτή τη φορά στην Φλωρεντία της Ιταλίας, για να επαναδραστηριοποιηθεί στην αντίσταση, ουσιαστικά όμως συνεχίζει την αντίσταση στην Ελλάδα ερχόμενος κρυφά όπου και οργανώνει ομάδες αντίστασης.

ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ - Είμαστε δυο - 1970

Απόσπασμα από ένα γαλλικό ντοκιμαντέρ του Ροβήρου Μανθούλη με τίτλο "Είμαστε δυο". Μια σύντομη περιγραφή της ταινίας : Τα τραγούδια της φυλακής, στο Παρίσι. Επιτέλους ελεύθερος ο Μίκης Θεοδωράκης από την φυλάκιση στον Ορωπό πετάει στο Παρίσι. Το ίδιο βράδυ μαζί με τον Ζορζ Μουστακί μεταφράζουν στα γαλλικά κάποια από τα τραγούδια που έγραψε ο Μίκης στον Ορωπό. Η κάμερα καταγράφει αυτές τις εξαιρετικές στιγμές των 2 καλλιτεχνών.

Το βίντεο είναι από δυο κομμάτια που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο.

Σαν σήμερα "έφυγε" ο ΑΪΝΣΤΆΙΝ το 1955

4 Χρόνια σήμερα χωρίς τον ΝΙΚΟ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ

Φεύγω-Νίκος Παπάζογλου

Στίχοι & Μουσική: Ορφέας Περίδης

3 Χρόνια σήμερα χωρίς τον ΔΗΜ. ΜΗΤΡΟΠΑΝΟ

Ρόζα - Δημήτρης Μητροπάνος

Στίχοι: Άλκης Αλκαίος

Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος

Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος