20 Χρόνια από το θάνατο του Μάνου Χατζιδάκι

Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι.

Στις 22 Φεβρουαρίου του 1993, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, ο Μάνος Χατζιδάκις διηύθυνε για τελευταία φορά την Ορχήστρα των Χρωμάτων που ο ίδιος ίδρυσε το 1989, σε μια συναυλία με τίτλο «Διαμαρτυρία κατά του Νεοναζισμού». Tο πρόγραμμα περιελάμβανε έργα των Kurt Julian Weill, Franz Liszt και Béla Bartók, ενώ σολίστ ήταν ο Oύγγρος πιανίστας György Sandor.
Το έντυπο πρόγραμμα εκείνης της συναυλίας, η οποία σύμφωνα και με το δελτίο τύπου ήταν αφιερωμένη «με φανατισμό εναντίον του νεοναζισμού, που ξαναγεννιέται στη χώρα μας και σε άλλα μέρη της Ευρώπης», εκτός από υλικό εφημερίδων της εποχής περιελάμβανε και ένα κείμενο με σκέψεις του συνθέτη περί νεοναζισμού. Δημοσιεύτηκε μάλιστα και στην Ελευθεροτυπία σε μια προσπάθεια ευαισθητοποίησης του κόσμου.

"Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενυσχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του. Πηγή: www.lifo.gr

παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Πηγή: www.lifo.gr

“Ο Νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία.

Είναι η μεγεθυμένη έκφραση – εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία. Και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες, μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.

Ενώ τα πουλιά… Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, με τις «ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις».

Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων», σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου, που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.

Πρόσφατη περίπτωση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μόνο που ο πόλεμος αυτός μας δημιούργησε για ένα διάστημα μιαν αρκετά μεγάλη πλάνη, μια ψευδαίσθηση. Πιστέψαμε όλοι μας πως σ” αυτό τον πόλεμο η δημοκρατία πολέμησε τον φασισμό και τον ενίκησε. Σκεφθείτε: η «Δημοκρατία», εμείς με τον Μεταξά κυβερνήτη, και σύμμαχο τον Στάλιν, πολεμήσαμε τον Ναζισμό, σαν ιδεολογία άσχετη με μας τους ίδιους και τον …νικήσαμε. Τι ουτοπία και τι θράσος. Αγνοώντας πως απαλλαγμένοι από την ευθύνη του κτηνώδους μέρους του εαυτού μας και τοποθετώντας το σε μια άλλη εθνότητα, υποταγμένη ολοκληρωτικά σ” αυτό, δεν νικούσαμε κανένα φασισμό αλλά απλώς μιαν άλλη εθνότητα επικίνδυνη, που επιθυμούσε να μας υποτάξει.

Ένας πόλεμος σαν τόσους άλλους από επικίνδυνους ανοήτους, σε άλλους ανοήτους, περιστασιακά ακίνδυνους. Και φυσικά, όλα τα περί «Ελευθερίας», «Δημοκρατίας», και «λίκνων πνευματικών και μη», άξια για τις απαίδευτες στήλες των εφημερίδων και τους αφελείς αναγνώστες. Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού την στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους. (Κάτι σαν την ηθική των γερόντων χριστιανών. Το καλό και το κακό έξω από μας. Στον Χριστό και στο διάβολο. Κι ένας Θεός που συγχωρεί τις αδυναμίες μας, εφ” όσον κι όταν τον θυμηθούμε, μες στην ανευθυνότητα του βίου μας. Επιδιώκοντας πάντα να εξασφαλίσουμε τη μετά θάνατον εξακολουθητική παρουσία μας. Αδυνατώντας να συλλάβουμε την έννοια της απουσίας μας. Το ότι μπορεί να υπάρχει ο κόσμος δίχως εμάς και δίχως τον Καντιώτη τον Φλωρίνης).

Δεν θέλω να επεκταθώ. Φοβάμαι πως δεν έχω τα εφόδια για μια θεωρητική ανάπτυξη, ούτε την κατάλληλη γλώσσα για τις απαιτήσεις του όλου θέματος. Όμως το θέμα με καίει. Και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το αποσαφηνίσω μέσα μου. Σήμερα ξέρω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος. Και δεν εννοούσα να συνηθίσω την ολοένα αυξανόμενη παρουσία του. Πάντα εννοώ να τρομάζω.

Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Είναι οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Είναι εκείνοι που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι κυβερνήσεις, σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία. (Τελευταία διάβασα πως στην Πάτρα, απέναντι από το αστυνομικό τμήμα, άνοιξε τα γραφεία του ένα νεοναζιστικό κόμμα. Καμμιά ανησυχία, ούτε για τους φασίστες, ούτε για τους αστυνόμους. Φυσικά ούτε και για τους περιοίκους).

Ο εθνικισμός είναι και αυτός Νεοναζισμός. Τα κουρεμένα κεφάλια των στρατιωτών, έστω και παρά την θέλησή τους, ευνοούν την έξοδο της σκέψης και της κρίσης, ώστε να υποτάσσονται και να γίνονται κατάλληλοι για την αποδοχή διαταγών και κατευθύνσεων προς κάποιο θάνατο. Δικό τους ή των άλλων.

Η εμπειρία μου διδάσκει πως η αληθινή σκέψη, ο προβληματισμός οφείλει κάπου να σταματά. Δεν συμφέρει. Γι” αυτό και σταματά. Ο ερασιτεχνισμός μου στην επικέντρωση κι ανάπτυξη του θέματος, κινδυνεύει να γίνει ευάλωτος από τους εχθρούς. Όμως οφείλω να διακηρύξω το πάθος μου για μια πραγματική κι απρόσκοπτη ανθρώπινη ελευθερία.

Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δύο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα, που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους, ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερος ο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού κι ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε.

Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το marketing. Η επιρροή από τα Μ.Μ.Ε. ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία των ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία με τεράστια και αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέροντα.

Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός, η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Προσέξτε τον χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις, μακρά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, η απουσία του βιβλίου και της σκέψης από την συμπεριφορά τους και ο στόχος για μια άνετη σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας.

Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας – που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη. Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος «αρχηγός» που θα ηγηθεί αυτού του κατάπτυστου περιεχομένου μας. Και τότε θα “ναι αργά για ν” αντιδράσουμε.

Ο Νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά σας. Δεχόμαστε νάμαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια, αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του Φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.

Και το Κακό ελλοχεύει, χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο Νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστής είναι ο Θάνατος.”

Φωτογραφίες της Παλιάς Αθήνας - 1931

ΟΤΑΝ ΕΦΤΙΑΧΝΑΝ ΤΟΝ ΑΓΝ.ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ

 http://el.wikipedia.org

 

Περισσότερες φωτογραφίες >>>   ΕΔΩ

Tetris 30α γενέθλια * 6/6/84

Το 1984 ο Ρώσος Alexey Pajitnov εφηύρε το πιο διάσημο παιχνίδι όλων των εποχών, 

την περίοδο που εργαζόταν για τη Σοβιετική Ακαδημία Επιστημών στη Μόσχα. 

Το 1989 έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές όταν η Nintendo το ενσωμάτωσε στο Game Boy, 

πουλώντας συνολικά 33 εκατομμύρια αντίγραφα 

και στα επόμενα 10 χρόνια το Tetris έφτασε σε κάθε υπολογιστή ή arcade μηχάνημα.

Από τότε το Tetris έχει καταλάβει μια θέση στα πιο ιστορικά παιχνίδια

 και έχει "κατέβει" συνολικά 425 εκατομμύρια φορές για φορητές συσκευές.

Παρ'όλα αυτά ο Pajitnov δεν είδε τους κόπους του να ανταμείβονται, 

παρά μόνο μετά το 1996 όπου και του καταχωρήθηκαν επισήμως τα δικαιώματα, 

με τον ίδιο να δηλώνει πως δε φανταζόταν ποτέ πως θα γίνει τόσο πετυχημένο.

Wembley. Τελικός 1971 *** AJAX - ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ

Τελικός Κυπέλλου Πρωταθλητριών 1971

Σαν σήμερα, στις 2 Ιουνίου του 1971, ο Παναθηναϊκός του Φέρεντς Πούσκας έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που έφτασε σε τελικό ευρωπαϊκού κυπέλλου. Ωστόσο,ο Ajax ήταν πολύ πιο ισχυρός και κέρδισε τον αγώνα με 2-0.

 

 

Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα που ψηφίζουν και οι γυναίκες.

Ημέρα εκλογών στο καφενείο Ζαχαράτου, Αθήνα, Φεβρουάριος 1956. 

Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα που ψηφίζουν και οι γυναίκες.

Φωτογραφία Δημήτρη Χαρισιάδη
Φωτογραφικά Αρχεία Μουσείου Μπενάκη

 

Μαυρογιαλούρος ...Θα σας εξαφανίσωμεν...

Υπάρχει και φιλότιμο είναι ο τίτλος ελληνικής κωμωδίας 

της Φίνος Φιλμ του 1965 

σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου, 

με πρωταγωνιστή το Λάμπρο Κωνσταντάρα.

ΛΑΕ ΜΗΝ ΣΦΙΞΕΙΣ ΑΛΛΟ ΤΟ ΖΩΝΑΡΙ

Απο   "Το Μεγάλο Μας Τσίρκο", 1974.

Στίχοι: Ιάκωβος Καμπανέλλης, 

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος, Ερμηνεία: Νίκος Ξυλούρης & Τζένη Καρέζη,

Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.
Οι αγώνες πούχεις κάνει δεν φελάνε
το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή,
του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί.

'' Ο παραμυθάς '' - ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ

Στίχοι : Φ. Μιχαλάτος
Μουσική : Γ. Μουζάκης
Πρώτη εκτέλεση : Χρηστάκης

LP - Οι επιτυχίες μου (1976)

Μ' έριξες στο παραμύθι
σα να ήμουν κουτορνίθι
Και τη μάσησα μαστίχα
κι έχασα ότι κι αν είχα.

Σε βαρέθηκα και σπάσε
και τα ''μου 'πες-σου 'πα'' άσε
Όλο θα.. και θα.. και θα..
σπάσε βρε παραμυθά

Γκόρτσος

Από την ταινία «Τζένη, Τζένη» (κωμωδία του 1966),
την οποία σκηνοθέτησε ο Ντίνος Δημόπουλος.
Σενάριο: Κώστας Πρετεντέρης, Ασημάκης Γιαλαμάς
Μουσική:Κώστας Καπνίσης
με τους Τζένη Καρέζη / Ανδρέα Μπάρκουλη /
Διονύση Παπαγιαννόπουλο / Λάμπρο Κωνσταντάρα /
 Δημήτρη Καλλυβωκά /Ελένη Ζαφειρίου ...

Στράτος Διονυσίου

Ο μεγάλος λαϊκός τραγουδιστής, Στράτος Διονυσίου,

σαν σήμερα πριν από 23 χρόνια (1990) άφηνε την τελευταία του πνοή.

Εντελώς ξαφνικά, έπειτα από καρδιακό επεισόδιο.

Ήταν μόλις 55 χρόνων.

Αλέκος Παναγούλης

Ο Αλέξανδρος Παναγούλης (2 Ιουλίου 1939 – 1 Μαΐου 1976) υπήρξε πολιτικός και ποιητής. Δραστηριοποιήθηκε στον αγώνα κατά της Δικτατορίας της Χούντας των Συνταγματαρχών (1967-1974). Παγκόσμια γνωστός, ιδιαίτερα για την θαρραλέα του πράξη, την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου στις 13 Αυγούστου 1968, αλλά και για την αντοχή του στα βασανιστήρια που ακολούθησαν. Στην μεταπολίτευση εκλέχθηκε βουλευτής με την Ένωση Κέντρου (Ε.Κ.).


Σκοτώνεται την πρωτομαγιά του 1976 σε ηλικία 36 ετών 
κατόπιν τροχαίου ατυχήματος στην λεωφόρο Βουλιαγμένης 
 (το αυτοκίνητό του πήγε και έπεσε σε υπόγειο κατάστημα 
επί της λεωφόρου κάθετα στην πορεία), 
λίγες μέρες πριν την αποκάλυψη των φακέλων σχετικά 
 με τα όργανα ασφαλείας της Χούντας (Φάκελος ΕΣΑ).
Η αποκάλυψη των φακέλων, 
που δεν έλαβε χώρα ποτέ, λέγεται ότι περιείχε αδιαμφισβήτητες αποδείξεις 
εις βάρος ορισμένων πολιτικών που συνεργάστηκαν με την χούντα. 
Κατά πολλούς, το τροχαίο ατύχημα είχε στηθεί 
για να θέσει τον Αλέξανδρο Παναγούλη εκτός μάχης 
και να εξαφανίσει τις αποδείξεις που είχε υπό την κατοχή του. 
Δεν έχει παρουσιαστεί ωστόσο μέχρι σήμερα κανένα τεκμήριο 
για όλες αυτές τις εικασίες.

Η Επανάσταση των Γαρυφάλλων

Όταν οι στρατιωτικοί επιβάλουν τη Δημοκρατία.

Στρατιωτικό κίνημα αριστερών αξιωματικών στην Πορτογαλία, 

που οδήγησε στην κατάλυση της δικτατορίας 

και την επαναφορά της Δημοκρατίας, μετά 48 χρόνια. 

Εκδηλώθηκε τις πρωινές ώρες της 25ης Απριλίου 1974.

 Έμεινε στην ιστορία ως «Επανάσταση των Γαρυφάλλων», 

επειδή πολλοί κυβερνητικοί στρατιώτες 

είχαν τοποθετήσει στις κάννες των όπλων τους γαρύφαλλα, 

με την προτροπή των εξεγερμένων κατοίκων.

 

Επικεφαλής της κατάλυσης της Δικτατορίας 

που είχε επιβληθεί από τις 26 Μαίου 1926,

ήταν ο ταγματάρχης Οτέλο Σαράιβα ντε Καρβάλιο.

Οι πολίτες ήθελαν κάτι να γίνει. 

Η Πορτογαλία βούλιαζε οικονομικά 

με το 40% του προϋπολογισμού της να ξοδεύεται στις αποικίες. 

Στο στράτευμα υπήρχε δυσαρέσκεια 

και δημιουργείται το «Κίνημα των Ενόπλων Δυνάμεων».

Έξι ώρες χρειάστηκαν για να καταρρεύσει η δικτατορία.

Η Λισαβόνα είχε ήδη πλημμυρίσει από το πλήθος των πολιτών 

που είχαν βγει στους δρόμους. 

Ο δικτάτορας Καετάνο αναχώρησε για τη Βραζιλία. 

 

ΜΙΝΙΟΝ - Το πολυκατάστημα

Το 1934 ο Γιάννης Γεωργακάς ίδρυσε με έναν συνεταίρο το πρώτο περίπτερο με το όνομα Μινιόν, από την δεκαετία του '50 εξελίσσεται σταδιακά σε μεγάλο πολυκατάστημα με 120.000 είδη και 1000 άτομα προσωπικό.
Εν μέσω της εορταστικής περιόδου, στα ξημερώματα της 19ης Δεκεμβρίου 1980 ένας εμπρησμός κατέστρεψε το πολυκατάστημα. Οι περισσότερες δυνάμεις της Πυροσβεστικής κατευθύνθηκαν στο κατάστημα «Κατράντζος» που καιγόταν συγχρόνως χωρίς να καταφέρουν να σώσουν ούτε αυτό.

 http://el.wikipedia.org

Η μεγάλη απεργία του 1942

Τα ΕΛΤΑ τιμούν την μεγάλη απεργία του 1942

Υπαίθρια εκδήλωση μνήμης στην πλατεία Κοτζιά τη Δευτέρα 14 Απριλίου

 

Με την ευκαιρία της επετείου, τα ΕΛΤΑ εξέδωσαν και θα κυκλοφορήσουν τη Δευτέρα 14 Απριλίου 2014, ειδικό συλλεκτικό άλμπουμ με επετειακό γραμματόσημο και ειδικό φάκελο με αναμνηστική σφραγίδα.

 

Την Μεγάλη Απεργία του 1942 των εργαζομένων στη δημόσια υπηρεσία  

«Ταχυδρομεία - Τηλεφωνία -Τηλέγραφος», 

που επεκτάθηκε σε ολόκληρο τον δημόσιο τομέα 

κατά την διάρκεια της ναζιστικής κατοχής στην Ελλάδα, 

τιμούν για πρώτη φορά στην ιστορία τους τα Ελληνικά Ταχυδρομεία (ΕΛΤΑ), 

με μια υπαίθρια εκδήλωση μνήμης 

που θα πραγματοποιηθεί στην πλατεία Κοτζιά την Δευτέρα 14 Απριλίου 2014, στις 12:30.

Σύμφωνα με τα ΕΛΤΑ, 

πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες στιγμές στην ιστορία

 του Πανευρωπαϊκού Εργατικού Κινήματος,

η οποία ξεκίνησε από το Κεντρικό Ταχυδρομείο της Αθήνας, 

στο «Μέγαρο Μελά», στις 14 Απριλίου 1942.

«Ήταν απόγευμα γύρω στις 4, 

όταν λιποθύμησε από την πείνα ένας διανομέας στη μεγάλη σάλα του Κεντρικού. 

Γύρω από τον λιπόθυμο συγκεντρώθηκε πλήθος κόσμου, 

όπως και όλοι οι υπάλληλοι.

 Ήταν όλοι τους αγανακτισμένοι, 

αναστατωμένοι και στο στόμα τους προφέρονταν συνεχώς η λέξη απεργία - με απόφαση και οργή. 

Το ίδιο εκείνο βράδυ, αφού γίνανε και οι σχετικές συνεννοήσεις με την επαρχία, 

αποφασίστηκε να κατεβούμε σε γενική απεργία. 

Οι καιροί ήταν ώριμοι»

 είχε πει ο τότε υπάλληλος των Ταχυδρομείων, Χαρίλαος Φλωράκης.

90 χρόνια ΑΕΚ !

13 Απριλίου 1924 - 13 Απριλίου2014

 Αθλητική Ενωσις Κωνσταντινουπόλεως, 

ένας σύλλογος, μια ιδέα, μια παρέα, μια κίνηση προσφύγων της Πόλης, 

που μόλις δύο χρόνια μετά το μεγάλο διωγμό του 1922 

θέλησαν να δημιουργήσουν έναν δικό τους πυρήνα πολιτισμού, 

που θα κατάφερνε στο μέλλον να δώσει σάρκα και οστά στα όνειρά τους, 

δίνοντάς τους ταυτόχρονα πίσω τις χαμένες πατρίδες τους, 

τη χαμένη περηφάνια τους, 

κάνοντάς τους να ξεκινούν να ζουν ξανά σε κανονικούς ρυθμούς. 

 http://www.sport24.gr

Ένα σπανιότατο ντοκουμέντο... Ο Νίκος Γκάτσος απαγγέλει και τραγουδάει.

Ο Νίκος Γκάτσος απαγγέλει και τραγουδάει από το τηλέφωνο,

με τη συνοδεία των Σταύρου Ξαρχάκου και Κώστα Φέρρη

το τραγούδι "ΤΑ ΨΕΥΤΙΚΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ"

πριν ακόμη αυτό ενορχηστρωθεί.

www.lifo.gr 

Ευχαριστώ τον φίλο τον Γιώργο Ρ. που μου το υπέδειξε  

HERE'S TO YOU - Sacco e Vanzetti - Joan Baez / Enio Morricone

Ευχές για σας Νικόλα και Μπαρτ

μια προσευχή θα μείνει σε μας

κι η αγωνία σας θα γίνει γιορτή

γιορτή για θύμηση παντοτινή

Ευχές για σας Νικόλα και Μπαρτ

λαός ολόκληρος πιστεύει σε σας

κι η αγωνία σας θα γίνει γιορτή

γιορτή για θύμηση παντοτινή.

* * * * *

Συνθέτης Ennio Morricone, 

Στίχοι Joan Baez)
Theme from film SACCO & VANZETTI

Paidousi sings Eyxes Gia Sas (Here's To You) in Astoria 1979

Οι Ferdinando Nicola Sacco και Bartolomeo Vanzetti, 

μετανάστες εργάτες από την Iταλία, κατηγορήθηκαν στις ΗΠΑ 

για διπλή δολοφονία και καταδικάστηκαν σε θάνατο, σαν σήμερα (9/4) το 1927, 

παρά τις πολύ βάσιμες αμφιβολίες για την ενοχή τους, 

σε μια διαδικασία που κράτησε 7 χρόνια 

και περιλάμβανε άνισους όρους και έντονο το πολιτικό στοιχείο, 

με αποτέλεσμα οι διαμαρτυρίες σε πορείες και διαδηλώσεις να λάβουν παγκόσμιο χαρακτήρα.

* * * * *

Ελληνικοί στίχοι Robert Williams 

«Στην μπάντα, στην μπάντα περνάει ο Λοσάντα»

φώναζε ο κόσμος για τον ύψους 1.64 μέτρων βιρτουόζο της μπάλας 

που με τις διεισδύσεις, τις σέντρες του και τα τέρματά του 

ξεσήκωνε το γήπεδο κάθε Κυριακή.

Υπήρξε μία από τις πιο εμβληματικές μορφές του Ολυμπιακού από το 1972 έως το 1980.
Στην εποχή της παντοδυναμίας του Γουλανδρή πανηγύρισε δύο νταμπλ,
κατάκτηση πρωταθλημάτων και Κυπέλλων
και βίωσε μεγάλες στιγμές και πρωτοφανή αποθέωση από τον κόσμο.
Συνολικά έπαιξε σε 314 αγώνες του Ολυμπιακού,
εκ των οποίων οι 151 στο πρωτάθλημα ενώ σκόραρε 30 φορές με την ερυθρόλευκη φανέλα.
Μετά τον Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς είναι ο παίκτης με τις πιο πολλές συμμετοχές
με τους πρωταθλητές Ελλάδας.

Με αφορμή την πρόσκληση  που δέχθηκε για την φιέστα του Ολυμπιακού.

Σαν σήμερα δολοφονήθηκε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ

 

O Αμερικανός πολιτικός αγωνιστής, ηγέτης των Αφροαμερικανών και εφημέριος, που πάλεψε ενάντια στο φυλετικό ρατσισμό δολοφονήθηκε Δρ. Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ δολοφονήθηκε στα 39 του χρόνια στις 4 Απριλίου του 1968 στο Μέμφις του Τεννεσσί, ενώ βρισκόταν στο μπαλκόνι του πανδοχείου Λωρέιν, μαζί με τους συνεργάτες του.

* * * * *

 

Ο Κινγκ, στη συνάντησή του με τον Τζων Κέννεντυ, στις 22 Ιουνίου του 1963, στο Λευκό Οίκο

* * * * *

 

 

Ο Κινγκ δίνει την ομιλία "Έχω ένα όνειρο"

Εστησ' ο ερωτας χορό

ΣΥΝΘΕΣΗ:  Γ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΟΙΗΣΗ   :  Δ.ΣΟΛΩΜΟΣ
      (ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΑ Γ΄, Απόσπασμα 6, Ο ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ)

ΤΡΑΓΟΥΔΙ:  ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ & ΧΟΡΩΔΙΑ & Γ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΡΤ  1977